بیست و پنجم بهمن ماه نزدیک می شود و نگرانی های ایرانیان واقع بین بیشتر و بیشتر می گردد؛ ترس از بازداشت اندک مبارزان و جوانان با دل و جرأت و از دست دادن آنان یک طرف، و تزریق نا امیدی و ترس و خفقان به روح بیمار جامعه، از طرف دیگر، نگارنده را به این اندیشه برد که چرا باید راه پیمایی سکوت برگزار کرد؟. آیا راه پیمایی سکوت که حاصل اندیشه آقای اردشیر امیر ارجمند و سایر دوستان اصلاح طلبشان است، به معنای احترام و اعتقاد به قانون اساسی رژیم و مخالفت و اعتراض فقط به قسمت کوچکی از آن نیست؟

چرا تظاهرات مردمی خشونت آمیز نه؟. چرا پیاده روی سکوتی که مردم را حتی از دادن شعار هم منع می کند؟ آیا اصلاح طلبان می ترسند که مردم دوباره و چند باره اصل نظام را نشانه گرفته و شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه سر دهند؟. آیا دلیل این همه سازش و مماشات اصلاح طلبان و کارگردان ها و نمایش نامه نویسان سبز با رژیم اسلامی، حفاظت از پایه های نظام نیست؟

فرتور یکی از ده ها هزار نفر مزدوران سید علی خامنه ای را نشان می دهد که بر روی پشت بام ایستاده و ترسی از شلیک به مردم و کشتن آنان ندارد. حال دوستان اصلاح طلب بفرمایند که چگونه می توان با راهپیمایی سکوت، با این دسته از خودفروختگان مقابله کرد؟.

در طی دو سال گذشته، تمامی ایرانیان روشنفکری که قدرت اندیشیدن دارند و جریانات مخالف رژیم را با دیدی واقع گرایانه، زیر نظر داشتند و دارند، بدون شک به این نتیجه رسیده اند که نه تنها نمی توان این رژیم اهریمنی را اصلاح کرد بلکه حتی امکان وارد شدن از در صلح و دوستی و مسالمت نیز برای براندازی نظام اسلامی وجود ندارد.

با حکومتی که چند ده هزار لات و چاقو کش و مزدور را اجیر کرده و آنان را سوار بر موتور، به میان مردم فرستاده و از کشتن، ضرب و شتم، بازداشت و شکنجه کردن هیچ مخالفی کمترین ترس و واهمه ای ندارد و پیر و جوان و زن و مرد را به زیر ضربات مشت و لگد و باتوم چماق دارانش می فرستد، نمی توان از راه صلح و سکوت مذاکره کرد و سردمداران رژیم را وادار به ترک قدرت کرد.

آیا مغز کوچک سردمداران جنبش سبز نتوانسته تا کنون این حقیقت را درک کند، حقیقتی که موجب شکست تظاهرات، دستگیری جوانان، و بقای بیشتر رژیم می شود؟، و یا ریگی ته کفش این رهبران است و در پشت پرده با رژیم جنایتکار کنار آمده اند؟! آیا این عملکرد مانند گذشته خیانت به کشور و مردم نیست؟

اگر قرار به برگزاری تظاهرات اعتراض آمیز است، چرا باید پتانسیل جنبش مردمی را در راهپیمایی سکوت هدر داد و خشم مردم را با قدم زدن تخلیه کرد و معترضین را با دست خالی، با مزدوران تا به دندان مسلح رژیم رویارو ساخت و لقمه آماده را در دهان رژیم گذاشت و فرصت دستگیری، کشتن، شکنجه و تجاوز به ایرانیان معترض را به آسانی در اختیار بسیجیان و حزب اللهی ها قرار داد؟.

آیا برگزاری راهپیمایی سکوت، جز خوار و زبون نشان دادن مردم در مقابل مانور نیروهای خود فروخته رژیم و همچنین ریشه کردن ترسی عمیق در دل و جان معترضین و بازداشت های فله ای و حتی کشته شدن ایرانیان، نتیجه دیگری در بر دارد؟

نگارنده اطمینان دارد که هدف اصلاح طلبان هیچگاه براندازی حکومت نبوده و نیست و هر جا سران اصلاح طلب احساس کنند که در حال از دست دادن کنترل جمعیت معترض می باشند، راه چاره ای برای فرستادن مردم به خانه های شان پیدا خواهند کرد و آب سردی بر روی آتش برخاسته از خیزش مردمی خواهند ریخت.

حال آیا جوانان و مردمان ایران زمین جان شان را از سر راه آورده اند که بابت دعوای اصلاح طلبان با اصولگرایان بر سر لحاف ملا، آن را از دست بدهند؟. آیا فرستادن عزیزان مان به خیابان ها، در راه خواسته های ضد مردمی اصلاح طلبان منطقی است؟

جنبش مردمی ایران زمین برای رسیدن به آزادی بی قید و شرط تنها مربوط به دو سال گذشته نیست که اصلاح طلبان آن را به نام خویش مصادره کرده اند؛ این جنبش صد و پنجاه ساله ایرانیان که بسیار جانفشانی ها برای تحققش صورت گرفته و خون هزاران هزار ایرانی، برای رهایی از استبداد در طی چند ده سال گذشته ریخته شده است و خاک پاک وطن را گلگون ساخته است، خیلی بیشتر از تاریخ پیدایش اصلاح طلبان در عرصه سیاست ایران اسلامی قدمت دارد و هیچ گروه و حزبی توانایی مصادره جنبش آزادی خواهی ایران زمین را ندارد.

بنابراین تمامی ایرانیان آزاد هستند تا نظرات خویش را بیان کرده و فعالیت های گروه ها و حزب های شناخته شده را نقد کنند و شیوه مبارزاتی آنان را به چالش بکشند و فعالیت های ضد میهنی و پرسش برانگیز اصلاح طلبان، یکی از آن جریانانی است که حتمن باید مورد بازخواست قرار بگیرد.

فرتور اعتصاب عمومی در بازار تهران را نشان می دهد، اعتصاب کم هزینه ترین راه مقابله با رژیم جهل و جنایت و یکی از سودمند ترین و اثر گذارترین شیوه هاست. حال چرا اصلاح طلبان به جای راهپیمایی سکوت از مردم دعوت نمی کنند که یک روز در خانه بمانند و اعتصاب کنند؟. باید دانست که همواره کاسه ولایت فقیه زیر نیم کاسه اصلاح طلبان است.

- حال راه چاره چیست؟

نگارنده راهپیمایی سکوت را حرکتی کارشناسی نشده و به نفع رژیم می داند و از دوستان سبز و عالی جنابان اصلاح طلب می خواهد که به جای کشاندن جنازه جنبش، مردم را به یک اعتصاب سراسری چند روزه دعوت کنند؛ در این صورت هم توان و پتانسیل جنبش محک خورده و متوجه خواهیم شد که جنبش چقدر طرفدار و موافق دارد و هم اینکه خسارت جبران ناپذیری را به دولت زده و زانوان حکومت زیر فشار بی امان اقتصادی، به لرزه در خواهیم آورد.

یکی از بهترین، کم هزینه ترین و سریع ترین راه های به زانو در آوردن دولت های خودکامه، اعتصاب سراسری و مبارزات مدنی و سرپیچی از قوانین موجود است که نگارنده در آینده، طی مقاله ای به شرح چگونگی مبارزات مدنی خواهد پرداخت. بر ما روشن است که تنها چیزی که حکومت های دیکتاتوری را سرپا نگاه داشته و به آنان قدرت مانور و حرکت را می دهد، پول و شرایط مساعد اقتصادی است.

امروز که دولت ایران در زیر شدید ترین تحریم های بین المللی قرار دارد و در انزوای کامل به سر می برد و به جز روسیه و چین و چند کشور دست چندمی، هیچ پشتیبان و حامی ندارد؛ بهترین زمان است که هفتاد میلیون ایرانی، دست به اعتصاب زده و برای مثال از پرداخت قبض آب و برق و گاز و تلفن؛ خود داری کنند و یا در یک روز مشخص سر کار نرفته و شرکت، کارخانه، مدرسه، دانشگاه و… را تعطیل کنند و ایران به قبرستانی بزرگ برای رهبرانش تبدیل نمایند. البته چنانچه گروه سبز و اصلاح طلبان، چون همیشه به دنبال اقتدار و عظمت نظام اسلامی و بازگشت آن به دوران طلایی خمینی باشند، هیچگاه مردم ایران زمین را به اعتصاب سراسری که موجب نابود گشتن حکومت اسلامی می شود، دعوت نخواهند کرد.

در ابتدا نگارنده اعلام می کند که یک جمهوری خواه است و به هیچ عنوان طرفدار حکومت پادشاهی چه از نوع مشروطه و پارلمانی و چه از نوع استبدادی گذشته نبوده و نیست و بر این باور است که حکومت پادشاهی زمینه و پتانسیل بسیار بالایی برای تبدیل شدن به یک رژیم دیکتاتوری را دارد و همچنین حکومت پادشاهی مشروطه که پادشاه در آن نقشی سمبلیک دارد نیز خود، خود را بر نخواهد تافت و با توجه به فرهنگ بت سازی و حس دیکتاتوری و زورگویی نهادینه شده ای که درون همه ایرانیان وجود دارد، این نوع پادشاهی هرگز در ایران موفق نخواهد بود و فرجامی بهتر از دوره های پادشاهی گذشته نخواهد داشت.

این مقاله تنها برای نشان دادن چهره راستین اصلاح طلبان به مردم ایران زمین و روشن کردن فرق میان دوست و دشمن، برای خوانندگان این نگاشته است؛ امکان ندارد که ما بتوانیم به کمک اصلاح طلبانی که وام دار رژیم اسلامی هستند و تمامی دار و ندار شان را مدیون انقلاب ننگین سال ۵۷ می باشند و به ولایت فقیه التزام عملی دارند و خواهان حکومت دین اسلام بر سیاست و جامعه ایران زمین هستند، به آزادی، دموکراسی و سکولاریسم برسیم و طعم شیرین زندگی زیر سایه آزادی بی قید و شرط را بچشیم.

یک اصلاح طلب شیفته خمینی و افکار وی است و چون میر حسین موسوی، آرزوی بازگشت به دوران طلایی وی را دارد. چگونه امکان دارد با وجود اصلاح طلبان و پذیرفتن ایشان به عنوان اپوزوسیون مخالف حکومت اسلامی، موفق به سرنگون کردن رژیم شد؟

چندی پیش، همکار ارجمندم،  سهراب ارژنگ مقاله ای را در رابطه با دلایل همکاری نکردن آقای رضا پهلوی، با اصلاح طلبان نوشتند و اصلاح طلبان به ما یورش برده و به این علت که   ارژنگ، آقای رضا پهلوی را شاهزاده خطاب کرده بودند، به گروه فضول محله، انگ سلطنت طلبی و برچسب استبداد خواهی زدند.

حال پرسش نگارنده اینجاست که چگونه زمانی که آقایان اصلاح طلب، خمینی، خامنه ای، خلخالی و دیگر آخوند ها را با نام آیت الله، مرجع عالی قدر و دیگر القاب بزرگی که هیچ سنخیتی با مرام و شخصیت روضه خان های گدا صفت ندارد، خطاب می کنند هیچ ایرادی نیست و کسی حق اعتراض به این عمل مشمئز کننده ایشان را ندارد ولی چنانچه فردی آقای پهلوی را، با لقبی که تاریخ ایران زمین به ایشان داده است، یعنی شاهزاده خطاب کند مورد هجمه معترضین اصلاح طلب قرار می گیرد؟.

آیت الله به معنای نشانه خدا می باشد؛ آیا کسانی که به خدا باور دارند، به راستی آخوند های خونخوار را نشانه و سمبل خداوند روی زمین می دانند؟. آیا آیت الله نامیدن خمینی که دستور داده بود پیش از اعدام مخالفین، خون آنان را بکشند! توهین به شعور انسان هایی که به خداوند باور دارند نیست؟.

در ضمن مگر نه اینکه تاریخ و یا مردم ایران زمین این لقب را به خمینی و دیگر آخوندهای خونخوار نداده است و آخوندی دیگر از بین خودشان، این القاب نکبت بار را میان ایشان تقسیم کرده است؟. آیا این القاب آخوندی کمترین ارزش، اعتبار و هویت جهانی دارند؟. آیا نامیدن این جنایت کاران ضد بشر، به عنوان  آیت الله، توهین و جسارت به مقام خداوند نیست که بدان اعتقاد دارید؟!.

البته بی شک آخوند ها نشانه و سمبل الله و اسلام هستند و تمامی جنایت ها و خیانت های بیشمار ایشان به مردم، از آن دین و آیین پلید و ضد انسانی سرچشمه میگیرد؛ اما سخن نگارنده این است که آیا کسی می تواند انکار کند که پدر  رضا پهلوی، پادشاه ایران زمین بوده است؟. آیا فرزند یک پادشاه، در هر کجای دنیا، لقب شاهزاده و یا شاهدخت را با خود حمل نمی کند؟. این القاب تاریخی، نسل به نسل و سینه به سینه، به مدت دو هزار و پانصد سال در ایران زمین، میان مردمان گشته و به خاندان پهلوی که آخرین دودمان پادشاهی ایران زمین هستند، ختم شده است. پس هرگونه انتقاد و خرده گیری، جز کوته نظری، یا بی خردی، و یا یا نهایتاً کینه توزی و خصومت، نمی تواند چیز دیگری باشد.

حالا اصلاح طلبان به چه دلیلی به کسی که آقای پهلوی را شاهزاده خطاب می کند، حمله می کنند و به وی انگ سلطنت طلبی می چسبانند؟. آیا کسی که با تکیه بر تاریخ شاهنشاهی انکار ناشدنی میهنش، فرزند آخرین پادشاه سرزمینش را شاهزاده بخواند، حتمن باید وابسته به گروه سلطنت طلبان و یا مشروطه خواهان باشد؟. این قوانین نا نوشته و بی منطق را اصلاح طلبان از کجای شان در می آورند، معلوم نیست.!

این هم سندی که نشان دهنده ی خواسته ها و ماهیت واقعی سخنوران جنبش سبز و سران این جنبش در راستای خط امام است. اصلاح طلبان خواستار جمهوری اسلامی، نه یک کلمه بیش و نه یک کلمه کمتر هستند و این یعنی توهینی آشکار به تمامی آزادی خواهان است. حال باید گفت زهی بی شرمی و بی حیایی که گروهی با چنین سابقه تاریک و سراسر خیانت، دیگران را به استبداد خواهی متهم می کند.!

عالی جنابان قبر پرست، مرده پرست و آخوند پرست اصلاح طلب، نخست اینکه نمی توانید مردم را از شاهزاده خطاب کردن آقای پهلوی بازدارید و مردم آزاد هستند که فرزند پادشاه پیشین خویش را با تکیه بر تاریخ و هویت ملی شان، شاهزاده بخوانند و دیگر اینکه بر فرض هم که توانستید لقب شاهزاده را منسوخ کنید، با افکار میهن دوستانه و آزادی خواهانه آقای پهلوی که خواستار سرنگونی رژیم منحوس اسلامی  و درحقیقت نابودی شما خائنین به مملکت هست، چکار می توانید بکنید؟.

تا کی علی نژاد ها، گنجی ها، سروش ها، کدیورها، بازرگان ها،  تریتا پارسی ها، و گروه ۷۲ تن ضد ایرانی و طرفدار لبنان و فلسطین، خواهند توانست تا رژیم ضد انسانی اسلامی تان را سرپا نگاه داشته و از گزند سقوط در امان نگاه دارند تا شما بتوانید هر چه بیشتر به غارت و چپاول دارایی مردم بپردازید؟.

گمان می کنید که هنوز نیز پشتوانه مردمی دارید؟. مردمی که خواستار آزادی بی قید و شرط هستند، پشت کسانی نخواهند ایستاد که به ولایت فقیه و رژیم اسلامی ایمان داشته و در انتخابات آینده مجلس صد و بیست کاندیدا دارند! بهتر است نام گروه خود را از اصلاح طلب، به فرصت طلب تغییر دهید که لقب تان، با نام و ماهیت حزب تان سنخیت داشته باشد.

به گزارش دِیلی مِیل؛ محمد حنیف خان، یکی از پرنفوذ ترین امام جمعه های انگلستان و آخوند مسلمانی که زمانی توسط کاخ بوکینگهام تقدیر شده بود، محکوم به تجاوز و سوء استفاده جنسی از دو پسر بچه ۱۲ و ۱۵ ساله در مسجد خویش شده است. البته این بار نخست و بدون شک آخرین بار نیست که چنین جنایاتی به دست مسلمانان صورت می گیرد و اگر این دین و آیین ضد انسانی به صحراهای حجاز برگردانده نشود، جهان شاهد فاجعه های انسانی بیشتر و گسترده تری خواهد بود.

به گزارش بی بی سی؛ تحقیقات این شبکه خبری نشان میدهد که در ۳ سال اخیر ۴۰۰ شکایت سوء استفاده جنسی علیه مدارس اسلامی بریتانیا به مقامات رسیده است ولی فقط تعداد محدودی از این پرونده ها با موفقیت به پایان رسیده اند. رهبران اسلامی به خانواده ها توصیه میکردند که که از رفتن به دادگاه خودداری کنند و حتی آنها را از شکایت کردن باز میداشتند، یک دادستان ارشد به بی بی سی گفت که این مشکلی گسترده است و این پرونده ها فقط قله بیرون آمده از آب یک کوه یخ است.

فرتور چهره مسلمان واقعی محمد حنیف خان را نشان می دهد، این جانور بچه باز سمبل اسلام واقعی است و دنباله رو قوانین شریعه اسلام می باشد. پیش از اینکه ایران زمین نیز به میعادگاه چنین جنایاتکارانی تبدیل شود، باید اسلام را از سطح جامعه زدود.

کودک آزاری و زن ستیزی؛ دو سنت شرم آور و جدا نشدنی از قوانین شریعه اسلام هستند؛ همانگونه که زنان در اسلام پست و بی ارزش شمارده می شوند و دیه کامل یک زن مسلمان، برابر با بیضه چپ یک مرد مسلمان است و شهادت دو زن مسلمان در دادگاه، با شهادت یک مرد مسلمان برابری می کند و بسیاری مثال های خجالت آور دیگری که بر زن ستیزی آیین تازیان تأکید می کنند؛ کودکان در اسلام نیز در وضعیت اسفباری قرار دارند و قانونی برای دفاع از حقوق انسانی کودکان وجود ندارد.

در مقاله پیشین، نگارنده در باب قوانین ضد انسانی موجود در قانون اساسی اسلامی ایران، که اجازه قتل کودک را به پدر و پدربزرگ پدری وی می دهد، توضیح لازم را داده است اما نکته ای که در این مقاله بدان پرداخته خواهد شد، رابطه اسلام و فرد مسلمان با تجاوز به کودکان و خردسالان است.

در ایران بارها دیده و شنیده اید که آخوند محل، به فلان پسر بچه تجاوز کرده است؛ حتی فیلم هایی نیز در این رابطه پخش شدند و ماهیت واقعی و پندارهای زشت آخوندی را بیش از بیش به ایرانیان نشان دادند، این تجاوز ها تنها به آخوند ها ختم نشده بلکه چندین بار، اقدام به تجاوز به کودکان به وسیله بسیجیان و حزب اللهی ها، گزارش شده است.

حال پرسش اینجاست که چرا اقدام به تجاوز به دختر بچه ها و پسر بچه ها، بیشتر از سمت افراد مذهبی و یا روحانیون و یا کسانی که در یک محیط مذهبی رشد کرده اند، سر می زند؟. دستگیری و مجازات کشیش های مسیحی به خاطر تجاوز به کودکان و تهدید ایشان به سکوت نیز مهر تأیید دیگری بر این فرضیه است که ” تجاوز به کودکان بیشتر در میان افراد مذهبی و کسانی که در محیطی مذهبی رشد کرده اند، وجود دارد.”

پاسخ نگارنده این است که مذهب، و به خصوص دین اسلام که تمامی داشته ها و معلوماتش، بر محور شکم و زیر شکم می گردد، روحانیون را مجبور به نشان دادن چهره نیکو در سطح جامعه برای تبلیغ بهتر دینشان و چاپیدن بیشتر مردم می کند و دست های پلید روحانیون و افرادی که در خدمت دین و مذهب هستند را، برای اقدامات زشت و ضد انسانی می بندند و ایشان مجبور به حفظ ظاهر می شوند. روحانیون در هر دین و مسلکی و به خصوص دین پلشت اسلام، استاد دروغگویی، ریاکاری و تزویرند؛ بر این اساس در خفا و در زمان تنهایی شان، امکان سر زدن هر عمل قبیح و زننده ای از ایشان، وجود دارد.

فرتور چهره پلید یک آخوند بچه باز را نشان می دهد، لطفن به دست آخوند که بر روی پای کودک بینوا قرار دارد دقت کنید. آخوند از کمترین سجایای اخلاقی بی بهره است و همواره هیز و شهوت ران است و چیزی به نام شرم و حیا در وجود هیچ یک از آخوند های مفت خور وجود ندارد.

حضرت حافظ در اینباره می فرمایند:
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند / چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند
مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس / توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند

بیشتر تجاوز های دینی به کودکان، در کلیساها، مسجد ها و کلاس های دینی و آموزش قرآن صورت می گیرد، جایی که آخوند مجبور به ریاکاری نیست و چهره راستین زشتش را نشان کودکان می دهد و با فریب دادن کودکان، به خواسته های شوم خویش رسیده و پس از تجاوز به کودکان بینوا، ایشان را از بازگویی آنچه که رخ داده است به خانواده های شان باز می دارد.

حال توصیه نگارنده به خوانندگان ایست که تا می توانند کودکان نازنین خود را از آخوند، کشیش و هر انسان خردباخته مذهبی دیگر دور نگاه دارند و کودکانشان را از رفتن به هیئت، تکیه، مسجد، کلیسا و هر مکان مذهبی دیگر باز دارند.

یکی دیگر از نمونه های کودک آزاری در میان مذهبیون، آموزش خرافات و مهملات دینی به کودکان در سنین پایین است، این جنایت سبب می شود که کودکان ما، خِنگ و گیج و زود باور بار بیایند و همیشه از پرسش کردن بترسند و حرف های آخوند بی سواد را به راحتی بپذیرند، در صورتی که علاقه ای برای فهمیدن سخنان دانشمندان و فیلسوفان ندارند.

خمینی، جنایتکاری که کام گرفتن از دختر شیرخواره را حلال می داند، به کمک بنی صدر و دیگر خود فروختگان وارد ایران گشت و زندگی ۹۰٪ مردم ایران را ویران کرده و تمام هستی مردمان را به باد فنا داده است.

اساس دین اسلام به کودک آزاری و تجاوز به کودکان و پسر بچه ها مشکلی ندارد؛ چنانچه پیامبر اسلام خود به عایشه نُه ساله تجاوز کرد و به پیروانش وعده پسر بچه ها و غلامان زیبارو را در بهشت داد و اطرافیانش نیز به خاطر آن وعده های جنسی، از محمد ابن عبدالله پیروی کردند. حتی خمینی دیوانه، در رساله اش در باب تجاوز به کودکان اینگونه می نویسد:

“کسی که زوجه اى کمتر از نه سال دارد وطى(۱) او براى وى جایز نیست چه اینکه زوجه دائمى باشد و چه منقطع، و اما سایر کام گیری ها از قبیل لمس به شهوت و آغوش گرفتن و تفخیذ(۲) اشکال ندارد هر چند شیرخواره باشد.(۳)

خمینی که تمامی زندگی اش را وقف اسلام و آموختن هر چه بیشتر این دین ضد انسانی کرد و بدون شک هیچ یک از مردمان عادی ایران زمین، به اندازه خمینی و سید علی خامنه ای و دیگر آخوندهای جنایتکار از اسلام سر در نمی آورند، به طور شرم آوری، کام گیری جنسی از نوزاد شیرخواره را حلال دانسته است.

بی تردید جاهایی که محل رفت و آمد روضه خوان ها هست مانند اطراف حرم در شهرهای زیارتی مانند قم، مشهد، و شیراز؛ کودکان، به ویژه فرزندان زوار از دهات و شهرهای کوچک از گزند آخوند در امان نیستند. در این مورد همکاران و دوستان تجربه دیده ما داستان هایی برای گفتن دارند.

در فردای آزاد ایران، هنگامی که پرده ها بالا رود و مردم ایران بتوانند از گفتن و شرح آنچه که بر ایشان گذشته است، در امان باشند؛ خواهیم خواند و شنید که این روضه خوان های پلید و پست طینت چه جنایت هایی علیه زنان و کودکان انجام داده اند.

پدر یکی از دوستان ما می گفت که پیش از انقلاب در ناحیه دروازه دولت تهران، محلی که در آنجا روضه خوانی و سینه زنی در ایام محرم و رمضان برگزار می شد، آخوندکی هرشب در حال روضه خوانی ظاهراً دچار احساسات می شود و از روی منبر به میان بانوان می افتد تا آن جا که زنان ناچار شوند او را مشت و مال دهند تا از بیهوشی بیرون آید. آخر جایگاه منبر میان زنان و مردان بوده که به وسیله چادری آنها از هم جدا می شدند!.

به راستی فکر یک انسان چقدر باید پلید و پست باشد که به اینگونه مسائل حتی فکر کند؟. چه برسد به اینکه راجع به آن رساله بنویسد و به میلیون ها نفر خردباخته دیگر، چنین مسائل ننگ آوری را بیاموزد. حال، با توجه به رفتارهای جنسی محمد ابن عبدالله و وعده های جنسی الله مدینه  اعم از زنان همیشه باکره چهل متری و یا غلمان، یعنی غلامان خوش ترکیب و زیبا روی، برای اهل بهشت و فتوای خمینی، انتظار بیشتری نیز از آخوند ها و پیروان اسلام ناب محمدی نمی توان داشت. تجاوز به کودکان و پایمال نمودن حقوق انسانی ایشان در دین مبارک اسلام، نهادینه شده است.

۱- وطی یعنی آمیزش جنسی،
۲- تفخیذ یعنی مالیدن آلت جنسی به ران
۳-تحریرالوسیله آیت الله خمینی، جلد سوم، ترجمه آیت الله خامنه ای

در تاریخ صدر اسلام و بعد از آن، هیچگاه یکی از سران و بزرگان مسلمان نسبت به زنی، جز شهوت و هوس و احساسات جنسی، حس دیگری نداشته است. در اسلام ناب محمدی، زنان به قدری پست و ناچیز شمرده شده اند که مردان مسلمان، بانوان را لایق عشق ورزیدن و دل بستن نمی دانند؛ چرا که نگاه مردان مسلمان به هر زنی، نگاهی ابزاری و شهوانی است.

یک مرد مسلمان، همسر خود را چون کالایی می بیند که وظیفه ارضای جنسی وی را دارد و همینکه آن کالا، سنی ازش گذشت و فرسوده گشت، مرد مسلمان به دنبال کالایی تازه تر و زیبا تر می رود؛ بیشتر مردان مسلمان در یک زمان، با چندین بانوی مختلف همبستر شده و تا جایی که توانایی مالی شان به ایشان اجازه می دهد، همواره بانوان تازه ای را وارد حرمسرای خویش می کنند.

فرتور زن ستیزی اسلامی را به روشنی بیان می کند، تنها مسلمانان هستند که زنان و همسران خویش را به چشم قوری، صندلی و دیگر وسایلی که خریده اند و در خانه شان موجود است نگاه می کنند. فرتور آثار خانم شادی غدیریان می باشد.

این تراژدی ضد انسانی تنها به مسلمانان معمولی ختم نمی شود و به قول معروف؛ “این خانه از پایه ویران است”. پیامبر اسلام به خاطر پول و سرمایه و شهرت خدیجه، با اینکه خدیجه ۱۵ سال از وی بزرگتر بود، با او ازدواج کرد. وی نه تنها به عایشه شش ساله رحم نکرد، بلکه در نُه سالگی با وی همبستر شد! تمام ستون های اسلام روی زن ستیزی و شهوت رانی بنا شده است؛ پیامبر اسلام در کارنامه سیاهش بارها ثابت کرده که یک پدوفیل یا بچه باز و صد البته زنبازه و شهوت ران و در واقع یک بیمار جنسی خطرناک است، ایشان حتی به عروس خود نیز رحم نکرده است. داستان این ماجرای خجالت آور از این قرار است:

“زینب زن زید ابن حارثه بود، زید را خدیجه در جوانی خرید و به محمد بخشید. محمد نیز او را آزاد کرد و مطابق رسم تازیان او را به فرزندی پذیرفت، اطرافیان محمد زید را زید بن محمد می خواندند و زید علاوه بر عنوان پسر خواندگی یکی از یاران صدیق و فداکار محمد هم محسوب می شد. زینب دختر عمه محمد بود و خود محمد او را برای زید خواستگاری کرد و چون زید بنده آزاد شده بود زینب و برادرش عبدالله از قبول این خواستگاری اکراه داشتند ولی پس از نزول ساختگی آیه ۳۶ سوره احزاب دیگر نه زینب و نه برادر قادر به نافرمانی نبودند.

پس از این آیه زینب و عبدالله به درخواست محمد گردن نهادند و زینب را برای زید عقد کردند. ولی پس از اندکی محمد که تا به آن روز زینب را ندیده بود؛ چمشش بر زینب می افتد و مهر زینب در دلش می نشیند و در نهایت فرزند خوانده اش را مجبور می کند که زنش را طلاق دهد و سپس محمد زینب را به عقد خود در می آورد!. این روایت ننگین و شرم آور؛ نه تنها از بی اخلاقی و شهوت رانی محمد ابن عبدالله حکایت می کند، بلکه باورهای زن ستیزانه وی را نیز به روشنی، به رخ خواننده می کشد.

زنده یاد صادق هدایت در نگاشته ای به نام “آنچه اسلام به ایران داد” در رابطه با اسلام اینگونه می نویسد: ”مسلمان مومن کسی است که به امید لذتهای موهوم شهوانی و شکم پرستی آن دنیا با فقر و فلاکت و بدبختی عمر را بسر برد و وسایل عیش و نوش نمایندگان مذهبش را فراهم بیاورد. همه اش زیر سلطه اموات زندگی میکنند و مردمان زنده امروز از قواننین شوم هزار سال پیش تبعیت میکنند کاری که پست ترین جانوران نمیکنند.

این مذهب برای یک وجب پائین تنه از عقب و جلو ساخته و پرداخته شده. انگار که پیش از ظهور اسلام نه کسی تولید مثل میکرد و نه سر قدم میرفت ، خدا آخرین فرستاده خود را مامور اصلاح این امور کرده! تمام فلسفه اسلام روی نجاسات بنا شده؛ اگر پائین تنه را از آن حدف کنیم اسلام روی هم میغلتد و دیگر مفهومی ندارد. بعد هم علمای این دین مجبورند از صبح تا شام با زبان ساختگی عربی سرو کله بزنند سجع و قافیه های بی معنی و پر طمطرق برای اغفال مردم بسازند و یا تحویل بدهند.”

فرتور یک عده زن مسلمان را با پوشش اسلامی نشان میدهد، گویی یک دسته کلاغ سیاه روی کابل برق یا شاخه درخت نشسته اند! این برابری و عدالت موجود در اسلام و همچنین نشان دهنده یکسان بودن زنان و مردان در احکام ننگین اسلامی است.!

شیعیان تا سخن از عشق و عاشقی می شود؛ به جای اینکه یادی از شیرین و فرهاد کنند، سریع از علی ابن ابوطالب و فاطمه زهرا نام می برند و از این دو نفر، به عنوان بهترین زن و شوهر و زوج عاشق دنیا یاد می کنند؛ دوستان شیعه ما در اشتباهی بزرگ و در تاریکی و نا آگاهی به سر می برند. حقیقت امر این است که این دو کمترین علاقه ای به یکدیگر نداشتند و محمد ابن عبدالله برای اینکه حمایت و شمشیر علی را همواره در کنار خود داشته باشد، دست به یک مبادله تجاری زد.!

ماجرای چگونگی ازدواج علی با فاطمه زهرا را بخوانید و دریابید که واژه های به نام “عشق” در میان تازیان و مسلمانان وجود خارجی نداشته است، پس از اسلام حتی یک داستان عاشقانه توسط نویسندگان و شاعران عرب نوشته نشده است، اسلام شکل دید مردان مسلمان نسبت به زنان را به طرز تأسف آور و شرم باری تغییر داد و “عشق” و “عاشق” بودن، برای همیشه از محدوده فهم و شعور مسلمانان خارج گشت.

عمر و ابوبکر خواستار ازدواج با فاطمه بودند، اما محمد پیشنهاد ازدواج آن‌ها را نپذیرفت و گفت که «امر او با خدا است».علی به سبب فقرش جرأت پاپیش گذاشتن نداشت و این محمد بود که کار را بر علی آسان نمود. محمد به او گفت که علی صاحب زرهی است که اگر آن را بفروشد می‌تواند پول کافی برای مهر فاطمه تهیه نماید. علی با فروش زره و وسایلی دیگر و شتر یا میش حدود ۴۸۰ درهم فراهم نمود که مبلغ خیلی معمولی بود. به توصیه محمد یک سوم تا دو سوم مبلغ خرج عطریات شد و بقیه صرف خرید ضروریات منزل گردید. آنگاه محمد فاطمه را از قولی که به علی داده بود آگاه نمود. بگفته ابن سعد، فاطمه چیزی نگفت و محمد این را نشانه رضا دانست.

بر خلاف فرهنگ غلط مسلمانان و تازیان پس از اسلام، در ایران باستان زنان را همچون خدایان می پرستیدند و ستایش می کردند. در ایران باستان زن نشانه زندگی و زایندگی و شایسته عشق ورزیدن بوده است اما زن در اسلام با هیچ کدام از وسایل موجود در خانه چون میز، یخچال و...فرقی ندارد و مرد به وی عشق نمی ورزد بلکه حس مالکیت دارد.

همانگونه که متوجه شده اید، فاطمه تا پیش از مراسم ازدواج، چیزی در رابطه با قرارهای پدرش با علی، برای شوهر دادن وی نمی دانست، محمد روز ازدواج، وی را مطلع می کند و فاطمه متعجب شده و سکوت می کند.! آنگاه محمد سکوت زجر آور فاطمه را نشانه رضایت وی می داند.

علی انسان زنبازه و هوس رانی بود، فاطمه نُه ساله، هر شب مجبور بود تا لباس، شمشیر و دست و پای خونین علی، که حاصل از کشتار سگان و یا مردمان بی دفاع بوده است را بشوید و خواسته های شهوانی وی را نیز بپذیرد.  حال عشقی که شیعیان دو آتشه از آن دم می زنند، کجاست؟. کسی نمی داند و  تاریخ هم خبری از وجود آن ندارد.

زندگی مشترک ایشان به گواه تاریخ، همواره پر از مشکل و دعوا بوده است و فاطمه بارها نزد پدرش محمد، شکایت علی را برده و از تندخویی، خشونت و بد دهنی وی گله کرده است. عشقی در میان آن دو نفر وجود نداشته است، نه تنها میان آن دو نفر، بلکه در نزد تمامی پیشوایان دین اسلام عشق بی معنا و بی مفهوم بوده است. یک مسلمان که زن را به دیده یک کالا می نگرد، به خود می گوید: مگر آدم عاشق صندلی خانه اش می شود که من عاشق زنی باشم؟؟.

به هر روی، زمانی که در یک مسلک، واژه ای چون عشق و فعلی چون عاشقی کردن، پوچ و بی مفهوم باشد، نمی توان از دنباله روان آن مذهب، چیزی بیش از قتل های ناموسی، کتک زدن زنان و دختران، شکنجه دادن همسران و همچنین زنبازی و شهوت رانی و صیغه گری، انتظار داشت.

قانون اساسی حکومت اسلامی که بر پایه قوانین شریعه و قرآن نوشته شده است، با انسانیت و حقوق بشر ضدیت تمام دارد و زنان را خوار و ناچیز می شمارد و آن ها را بی ارزش می داند و زندانیان سیاسی و عقیدتی نیز، از کمترین حقوق انسانی و شهروندی برخوردار نیستند و هم چنین هم میهنانی که به دیگر ادیان باور دارند و دگر اندیشان و روشن فکران و هم جنس گرایان نیز، از امنیت جانی و اجتماعی برخوردار نبوده و به قولی از سایه خود نیز وحشت دارند.

در قانون اساسی نکبت بار حکومت اسلامی، کودکان کمترین حق و حقوقی ندارند و پدر و مادر کودک آزار، با هیچ مجازاتی رو به رو نشده و پس از چند روز بازداشت برای حفظ ظاهر، آزاد گشته و دوباره به خانه بر می گردند تا کودک بینوا را بزنند و بسوزانند و سیاه و کبود کنند. به برکت وجود تازینامه و قوانین ضد انسانی اش، زمانی که در جامعه اسلامی ما، بحث حقوق کودک پیش می‏آید، برای پدر حق مالکیت حتی بر جان کودک را به رسمیت می‏شناسند و حاضر به تجدید نظر در آن ماده قانونی شرم آور و ضد انسانی نیستند که به موجب آن اگر پدر فرزند خود را عمدن بکشد و یا پدر بزرگ نوه خود را به صورت عمدی بکشد، از مجازات قتل معاف است.

فرتور نیمای خردسال را نشان می دهد، به راستی قلب آدمی از دیدن چهره کبود شده این کودک بینوا به درد می آید، نیما تنها نیست و میلیون ها کودک همچون نیما تحت شکنجه والدین دیوانه شان قرار دارند. بدبختی اینجاست که مرکزی درست و حسابی برای نگهداری از این کودکان بی پناه هم وجود ندارد.

این چه دین و آیین و مسلک و قانون ضد انسانی است که، پدر یا پدربزرگ یک کودک می توانند وی را بکشند و هیچگاه مورد مجازات قرار نخواهند گرفت؟. آیا رخداد تصادفی تولد، به یک پدر اختیار جان یک انسان تازه به دنیا آمده را می دهد؟. آیا این قانون برای دیوانگان و  انسان های اولیه دوران بدوی و غارنشینی نیست؟. حتی پست ترین جانوران نیز چنین قوانینی در سیاه ترین جنگل ها ندارند.

دیگر نکته ای که از این قانون سخیف و شرم آور می توان به دست آورد، زن ستیزی این قانون است؛ چرا پدر و پدر بزرگ پدری یک فرزند اختیار جان وی را دارند ولی مادری که بچه را نُه ماه در شکم خود نگاه داشته و رنج و زجر و درد کشیده و کودک از گوشت و خون وی می باشد، کم ترین حق و اختیاری در مورد نوزاد و یا کودک ندارد؟. چرا همیشه در کشورهای اسلامی مرد حق همه کاری را دارد ولی زن همواره محدود بوده و چنانچه کاری کند که به مزاج اربابش (همسرش) خوش نیاید، با بدترین شکنجه ها رو به رو شده و حتی کشته خواهد شد؟.

مرد می تواند ده ها همسر داشته باشد و با هر کسی که بخواهد همبستری کند و نامش فعل الله پسندانه و حلال است، ولی اگر زنی همچون کاری کند، فاحشه می نامندش و سنگسار خواهد شد.!
مرد می تواند هر زمان که بخواهد از خانه بیرون رفته، به خود عطر و ادکلن بزند و تر و تمیز و مرتب باشد، ولی زنان باید در چادر های زشت سیاه پیچیده شوند و اگر عطر بزنند، فرشتگان ایشان را لعنت خواهند کرد.

و همچنین زنان حق ندارند بدون اجازه همسرشان از خانه بیرون روند. به راستی مردان مسلمان چه برتری نسبت به زنان شان دارند که الله اینگونه طرف ایشان ایستاده و به شعور و ماهیت زنان توهین می کند؟. البته ما به درستی می دانیم که الله وجود نداشته، بلکه محمدابن عبدالله کلاهبردار زنباره در دو نقش پیامبر و الله بازی کرده است.

نکته دیگر اینکه، چه منطقی حکم می کند که یک فرد، اختیار جان یک انسان دیگر را در دست داشته باشد؟. آیا این قانون نکبت بار، عملن به پدر ها اجازه قتل کودکان خود را در صورت خوشایند شان نمی دهد؟. چگونه است زمانی که با به دنیا آمدن هر نوزاد، آمار مسلمانان یکی بالا می رود، کودکان انسان به شمار آمده و محترم خوانده می شوند ولی هنگامی که پای جان و امنیت ایشان در میان است، حکومت اختیار را به طور کامل به دست پدر فرزند می دهد؟.

دین نکبت بار اسلام گریبان ملت ایران را گرفته و هر روز این مردم شریف که پس افکند هزاران سال تمدن و هنر و فرهنگ و انسان دوستی هستند را بیشتر غرق در لجن و کثافت موجود در دستورات خود می کند. بیماری های روانی ناشی از باور به خرافات اسلام تا کنون جان بسیاری از کودکان را گرفته است؛ روزی پدری از خواب بلند می شود و سر دختر شش ساله اش را می بُرد و می گوید امام زمان در خواب به وی گفته که دخترش حرام زاده است!.

روزی دیگر نوزاد بینوایی در بندر عباس، در مراسم شرم آور و خجالت آور عاشورا، زمانی که در دست مداح دیوانه بالا و پایین میشد، سرش به پنکه سقفی آهنین برخورد می کند و به احتمال زیاد، جان می دهد و پدری برای عزاداری آقایش حسین ابن علی، چاقوی آشپزخانه را برداشته و سر کودک خردسال بینوایش را می شکافد و کودک به دلیل از دست دادن خون زیاد، جان می دهد و خانواده خوشحال گشته و می گویند، فرزند شان چه سعادتی داشته که در روز عاشورا و جلوی دسته عزاداران سید الشهدا جان باخته است!.

به راستی آیا جانوران و حیوانات درنده نیز چنین رفتاری با کوکان و نوزادان خویش می کنند؟. چرا در قانون اساسی اسلامی مملکت امام زمان، ماده ای برای دفاع از حقوق کودک در برابر خشونت والدین وجود ندارد؟. به راستی با همچون پدر و مادران خونخواری چه باید کرد؟.

پدری از سر کار به خانه آمده و نوزادش گریه می کند، پدر عصبی است و سیگاری روشن کرده و روی دست نوزاد خاموش می کند و از زجر کشیدن نوزاد لذت می برد! هیچ کسی هم نیست که این دیوانگان را محکوم و مجازات کند. هیچ قانونی برای دفاع از حقوق کودکان وجود ندارد و پدر عصبانی، هر وفت که دلش بخواهد، نوزاد و کودک بی دفاع را می زند و تمامی عقده ها و عصبانیتش را بر سر آن کودک خالی می کند، آیا می توان نام آن دیوانه را پدر گذاشت؟. آیا نباید اینگونه بیماران روانی را در جزیره ای دور افتاده زندانی کرد تا دیگر نتوانند به کودکان بیگناه آسیب برسانند؟.

باید سر در آن مملکتی را که کودکانش زجر کش می شوند ولی مقامات قضایی حق کشتن فرزندان را به پدران شان واگذار می کنند، گِل گرفت و گریست به حال مردمی که در آن شرایط اسفناک زندگی می کنند و صدای شان در نمی آید. به راستی چه ملت خوار و ذلیلی باید باشد که بتواند در پست ترین جامعه ضد انسانی دنیا زندگی کرده و هر روز تحقیر شود و توهین بشنود و شخصیت خود و خانواده و اجدادش زیر سم چند صد رأس آخوند لگد مال شود ولی با لبخندی ساختگی، از کنار تمامی آن مسائل گذشته و تظاهر کند که همه چیز آرام و بر وفق مراد است؟.

چند روز پیش، فیسبوک بیست و پنجم بهمن ماه فرتوری را از مراسم ختم همسر آخوند صانعی منتشر کرد و زیر آن اینچنین نوشت: “اشک های مرجع تقلید بزرگوار، آیت الله صانعی در مراسم تشییع جنازه همسر وفادار سفر کرده شان- دیروز، قم.” این جمله که از نهایت خواری، بی خردی، بی هویتی و بردگی نویسنده آن حکایت دارد، نگارنده را وادار نمود تا چند خطی در رابطه با آخوند صانعی و جنایت هایش و نقش پر رنگش در کشتار جوانان روشنفکر و دگر اندیش ایرانی، در سال هایی که دادستان انقلاب بود و حتی پیش و پس از آن که همواره دارای پست های مهمی بود بنویسد.

فرتور آخوند صانعی را در مراسم مرگ همسرش نشان می دهد، این همان فرتوری است که فیسبوک بیست و پنجم بهمن ماه از آن استفاده کرده و میزان ناراحتی و افسردگی خویش بابت مرگ همسر آخوند صانعی را به سمع و نظر مردم رساندند. باید گفت زهی بی شرمی و زهی بی شرافتی.

در سال‌های نخست بعد از پیروزی انقلاب، نام دو نفر لرزه بر اندام مخالفان حکومت اسلامی می انداخت؛ نخست آخوند خلخالی دیوانه و سپس آخوند صانعی که دست هر دوی ایشان تا به زیر گردن، به خون جوانان آزادی خواه این مرز و بوم آغشته است. آیت الله صانعی که از سال ‪ ۱۳۶۱‬تا ‪ ۱۳۶۴‬دادستان کل کشور بود، با قاطعیت هرچه تمام تر در برابر گروه های مخالف ایستاد و با حکم او بسیاری از زنان و مردان دلاور و مبارز و با سواد از گروه های مختلف و با دیدگاه های متفاوت، همچون اعضای مجاهدین خلق، چریک های فدایی اکثریت و اقلیت، اعضای حزب توده، کمونیست های سربدار و … دستگیر، به زندان افتاده و شکنجه و اعدام شدند.

با قاطعیت و سنگدلی آخوند صانعی بسیاری از مخالفین دستگیر، و اعدام شدند و برخی نیز تحت فشار روحی و شکنجه های جسمی وحشتناک به خیانت های  منسوب به خود اعتراف نمودند تا از مجازات مرگ رهایی یابند. این تمام داستان نیست؛ در زیر گوشه از سخنرانی های انقلابی آخوند صانعی آورده می شود تا آقایان بیست و پنجم بهمن و شوراهی هماهنگی راه سبز امید و دیگر اصلاح طلبان ببینند و بخوانند و متوجه شوند که چون سال ۱۳۵۷، ایشان با دسته کوران طرف نیستند که از راه نرسیده بیاییند و انقلاب مردمی را به سرقت ببرند و یک دیکتاتوری مذهبی دیگری برای ایرانیان درست کنند.

برای اینکه آخوند صانعی را بهتر بشناسید چند خط زیر را با دقت هر چه تمامتر بخوانید تا به روحیه ضد انسانی و میزان خونخواری اش پی ببرید: به عنوان مثال وی در سال ۱۳۶۱‬، در دیدار با اعضای گشت‌ های ثارالله مطالبی را مطرح می ‌کند که گواهی بر میزان تندرروی ها و اعمال ضد مردمی و ضد میهنی ایشان است. در این جلسه از سوی دیدارکنندگان مطرح می ‌شود که برخی افراد، زمانی که اعضای گشت‌های ثارالله از آنها سوالاتی می ‌کنند، جواب نمی ‌دهند.! پاسخ آیت الله صانعی در این‌باره به شرح ذیل است:

فرتور چهره ترسناک آخوند خلخالی دیوانه، قاتل هزاران هزار ایرانی آزادی خواه و رفیق گرمابه و گلستان آخوند صانعی را نشان می دهد. اصلاح طلبان که آبرو را خورده و حیا را قی کرده اند می توانند در زمان مناسب از این چهره ضد مردمی و ضد انسانی نیز بتی بتراشند و مردم را به ستایش وی وادارند،!

“در برخورد با مخالفین بعد از آن که با اخلاق اسلامی برخورد کردید(زدید و تجاوز و شکنجه کردید)، اگر حاضر نشد به شما جواب بدهد و حاضر نشد امنیت مملکت را حفظ کند؛ شما می ‌توانید او را به دادسرا بفرستید، چون این جرم مشهود است. اگر کسی اعتراض کرد بگویید فلانی(صانعی) به عنوان یک دادستان در فلان سخنرانی و صحبتش این را گفت و من این را به عنوان یک مسئله قضایی دارم به شما می ‌گویم و مسئولیت آن هم به عهده من است. با مخالفان حکومت اسلامی قاطعانه برخورد کنید؛ باید اینها از شما بترسند؛ ضد انقلاب باید آن قدر از شما بترسد که عکس شما را ببیند فرار کند و اگر این جور شد، مسلمان صد درصد هستید.” (روزنامه جمهوری اسلامی یازدهم اسفندماه۱۳۶۱)

دوست گرامی من؛ گمنامیان در مقاله ای کوتاه در رابطه با صانعی می نویسد: ”صانعی بین سالهای ۶۱ تا ۶۴ دادستان کل انقلاب بود. در زمان جنایات خلخالی او نیز در کشور پست داشت. در سال ۸۲ نیز همین آخوند صانعی بود که بر جنازه خلخالی آدمکش نماز میت خواند؛ چشماهیتان را باز کنید، واقعیت را ببییند. او جزوی از مسولین کشتارهای دهه شصت بوده است.

اول- فراموش نکنید بین صانعی و زنده یاد منتظری زمین تا آسمان فاصله است. دلیل احترام دنیا به منتظری این بود که او علی رغم اینکه فقط یک قدم با قدرت فاصله داشت، از قدرت چشم پوشید و ننگ حضور در رژیم را نپذیرفت. منتظری رسما به خمینی نامه نوشت و کشتار زندانیان بی پناه در زندان را محکوم کرد، اما در همان زمان آیت الله صانعی سکوت اختیار کرد. فراموش نکنیم که صانعی تا سال شصت و چهار دادستان کل کشور بود.

دوم- منتظری به صراحت خامنه ای را مورد انتقاد قرار داد، قوانین را نقد کرد و حتی خمینی را نیز مورد انتقاد قرار داد. او جزوی از مردم بود. اما صانعی چه؟. کجا دیده ایم که صانعی از گذشته خودش انتقاد کند؟. کجا دیده ایم که صانعی اعمال جنایت کارانه آن بیمار روانی ، خلخالی را نقد کند ؟. آیا سکوت در قبال جنایت خلخالی، به نوعی تایید آن جنایات نیست ؟”

این روایات تنها بازگو کننده قسمتی از گذشته تاریک و خونبار آخوند صانعی می باشد و حقایق تلخ بیشمار گفته نشده ای نیز وجود دارند؛ منتها از آنجا که ما ملتی بت پرست، قبر پرست و بت ساز هستیم، همینکه آخوند صانعی پس از انتخابات سال ۸۸ به ظاهر طرف مردم را گرفت و کمی راستگو شد، مردم ما که به هیچ وجه حافظه تاریخی ندارند، گذشته تاریک و ضد مردمی وی را فراموش کرده و از ایشان بت ساختند و اکنون نیز دوستان اصلاح طلب و گرداندگان فیسبوک بیست و پنجم بهمن ماه، که بارها تازی پرستی و ضد میهنی بودن شان را ثابت کرده اند، مشغول پرستیدن این بت جدید، آیت الله صانعی هستند.

فرتور راه و منش و مرام گروه بیست و پنجم بهمن ماه را به روشنی نشان می دهد، ایشان الله اکبر گویان خواستار برقراری نظام اسلامی همراه با ولایت فقیه هستند و تنها خواسته شان بازگشت اصلاح طلبان رانده شده از سفره نفتی ولایت و بیرون راندن اصولگرایان است. دعوای ایشان نه برای آزادی و رفاه و آسایش ملت ایران بلکه بر سر لحاف ملاست. ننگ و شرم بر تمامی خودفروختگانی که با جان جوانان مردم بازی می کنند تا خود به اهداف پلید و ضد مردمی شان برسند.

دوستان، هم میهنان، یاران؛ ما بارها گفته ایم و ثابت کرده ایم که گروه هایی چون شورای هماهنگی راه سبز امید، فیسبوک بیست و پنجم بهمن ماه و دیگر اصلاح طلبان مماشات گری همانند مسیح علینژاد و اکبر گنجی و محسن کدیور و مهاجرانی و… هرگز خواستار سقوط رژیم و برقراری یک حکومت مردمی و سکولار دموکرات نیستند. اگر این اصلاح طلبان قبر پرست که پدرانشان خمینی را در ماه دیدند و امروز آنان صانعی ها را بر گرده مردم سوار کرده و تا ابرها بالا می برند، پرچم دار آزادی خواهی ملت ایران شوند، در نهایت، خَر سر جایش باقی خواهد ماند و تنها پالان خَر است که رنگ سبز به خود خواهد گرفت.!

اگر شما جوانان و مردمان ایران زمین، به دنبال آزادی بی قید و شرط و برقراری نظامی بر پایه حقوق بشر و احترام و ارزش انسانی در ایران زمین هستید و از وجود سایه ترسناک ولی فقیه بالای سرتان به ستوه آمده اید، نباید دنباله رو اصلاح طلبان شده و به فراخوان ها و تزهای سخیف ایشان اهمیتی دهید. اصلاح طلبان دو سال پیش، میلیون ها نفر ایرانی به خشم آمده و معترض و آزادی خواه را، با یک حقه شرم آور، به خانه هایشان فرستاده و امنیت نظام دیکتاتوری امام زمانی را، تأمین کرده و میزان ارادت و بندگی اشان را نسبت به سرور خود، سید علی خامنه ای ابراز داشتند؛ آیا شما مردم ایران زمین خواهان ماندگاری رژیم توتالیتر اسلامی هستید؟

رضا پهلوی که به درستی و شجاعت بی مانندی، علی خامنه ای را به عنوان جنایتکار به شورای امنیت معرفی کرده است، و خواستار آزادی زندانیان سیاسی است که سالیانی دراز زیر شکنجه و آزار تازیان همواره جان می دهند

نامه ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲ شما به شورای امنیت سازمان ملل در دفاع از زندانیان سیاسی که تقریباً همگی آنان فراموش شده اند و تحت شکنجه جسمی و روانی جلادان رژیمند، در خور ستایش است. همچنین شکایت شما از جنایت کاری چون علی خامنه ای، بر خاسته از دل تک تک هم میهنان زجر کشیده و لگدکوب شده سرزمینمان است.

ولی دو نکته در این نامه، انتقاد پذیر، و جای خرده گیری است. نخست آن که نام امیر انتظام، مبارز سیاسی که بیش از هر زندانی دیگر اسیر دیوان بوده، و زجر کشیده در این لیست بلند بالای زندانیان سیاسی دیده نمی شود، و دیگر این که درخواست آزادی میر حسین موسوی، همسرش، و مهدی کهروبی نه به عنوان سه شهروند ایرانی، بلکه به عنوان مبارزان راه آزادی است. در جایی که این بزرگواران کمترین مبارزه در راه آزادی و دموکراسی مردم ایران نداشته اند.

البته ما از دربند بودن کسی خرسند و خوشحال نیستیم و به دنبال رژیم سکولار دموکرات  هستیم که در آن زندانی سیاسی وجود نداشته باشد. از این روی، درخواست شاهزاده برای آزادی میرحسین موسوی و کهروبی، آنهم به عنوان دو مبارز سیاسی جای درنگ و اندیشیدن است.
این روش برخورد شاهزاده با جریان، و پشتیبانی پیشین ایشان از این دو فرد، نشانه کم آگاهی و یا بی توجهی شاهزاده به حقیقت سیاسی ایران است. نخست ان که، این دو از وابستگان و بدنه خود رژیمند که در برابر بسیاری از کشتارها و جنایت های رژیم مسئولند، و هرگز اظهار ندامت و پشیمانی نکرده اند.

گویا شاهزاده تصمیم گرفته اند که هر طنابی در برابر خود می بیند از آن بالاروند؟. در این جا بهتراست کمی وقایع سیاسی گذشته را سبک – سنگین کنیم و ببینیم شاهزاده تا چه اندازه می تواند به اینگونه افراد اعتماد داشته باشد؟. میرحسین موسوی به عنوان نخست وزیر،خود مسئول و مسبب کشتار بیرحمانه فرماندهان دلاور ارتش، کردهای میهن پرست، سیاستمداران، روشنفکران، و خردمندانی چون عباس هویدا، دکتر فرخ رو پارسا، و مهندس عبدالله ریاضی، همچنین کشتار هزاران دانشجو در زندان های ایران در سال ۶۷ می باشد. مردک بی فرهنگ و کینه توزی به نام سروش که دانشگاههای ایران را به لجن کشید و استادان فرهیخته و بزرگوار ایران را بی حرمت و بی آبرو کرد، نیز هرگز جنایاتش مورد انتقاد و سرزنش میرحسین موسوی، نخست وزیر، و یا بنی صدر رئیس جمهور وقت قرار نگرفت.

ابوالحسن بنی صدر باز هم شریک جرم است، به دلیل آن که به کمک بی بی سی لندن، و سایر خبرگزاری ها، آخوند جنایتکار گمنامی را به عنوان خمینی به حلق مردم ایران فرو کرد. این مردک نیز به دنبال پایداری و بقای رژیم اسلامی است. جنایت های خمینی در دوران نکبت بار ریاست جمهوری این بابا انجام شد، ولی هرگز خم به ابرو نیاورد. سر و صدای او از هنگامی شنیده شد که خمینی مانند زباله ای او را به کناری انداخت.

امیر انتظام کهن ترین مبارز سیاسی در بند دیوان، که یادها، خاطره ها، و زجرهای سه دهه زندانی اش به فراموشی سپرده شده است

میرحسین موسوی که خود از بستگان خامنه ای است، در همه گفتار و نوشتارخود اعلام کرده که به دنبال رژیم اسلامی و رسیدن به دوران طلاعی خمینی است. او در پیام ۲۵ بهمن ۸۹ می گوید: «… اهداف اصلی آن (راهپیمایی مردم)، احیای ارزشهای انقلاب و آرمانهای امام راحل است. نشست ۵ نفر از هم پالکی های این فرد در لندن، زیر چتر دولت انگلیس، و تصویب منشور ۱۸ ماده ای جنبش سبز که امتداد و پایداری رژیم اسلامی است، گوشه دیگری از وابستگی موسوی به رژیم اسلامی را نشان می دهد. معصومه قمی فرصت طلب دیگری است که با این گروه به اصطلاح سبز، برای رسیدن به قدرت همکاری می کند. رفتار بیشرمانه او در گفتگو باشما، بیانگر این حقیقت است.

جای شگفتی است که شما اینهمه جنایت و کارهای نادرست را از این فرصت طلبان و خودفروختگان می بینید، و بازهم آنان را اوپوزیسیون مردمی قلمداد می کنید. ما از کجا بدانیم که موسوی و کهروبی در بند اسیرند؟. از کجا معلوم که این ساختگی نباشد؟. موسوی از بستگان خامنه ای است و همیشه گفته است که ساختار شکن نیست، و دست به ترکیب ولایت فقیه نمی زند. موسوی که انقلاب چند میلیونی مردم را به کجراهی و بن بست کشانید و مسبب کشته شدن، شکنجه دیدن، و مورد تجاوز قرار گرفتن صدها جوانان ایرانی شد و انقلاب میلیونی سال ۸۸ مردم را دلسرد و دل شکسته کرد و مردم را به خانه فرستاد.

ذوب شدگان در مقام ولایت؛ ۱- محسن سازگارا که نقشه سپاه پاسداران را در ایران عملاً پیاده کرد. سپاهی که مملکت ما را به غارت و ورشکستگی رسانده است. خیانت های آغازین، و خدمات کنوی سازگارا باید در فردای آزاد ایران در دوکفه ترازو قرار گیرد و ارزیابی شود. ۲- محسن کدیور، فرصت طلب و مزدوری که برای خیانت به ایران آرام و قرار ندارد ومانند دیگر فرصت طلبان چون بنی صدر، یک دکترای قلابی هم به دنبال خود به یدک می کشد.۳- اکبر گنجی که از روز نخست در خدمت رژیم بوده، حالا نیز افکار و عقیده اش از رژیم اسلامی دور نمی شود. سوای سازگارا که هم اکنون به دنبال دموکراسی و سکولاریسم است، دونفر دیگر با پرچم رژیم اسلامی به دنیا آمده اند، و با آن پرچم نیز از جهان خواهندرفت.

ما مبارزه مردم لیبی و مردم مصر را با رژیم های آدم کش آن کشورها دیدیم. آنها هیچکدام به شعار دادن قناعت نکردند. بلکه به این نتیجه رسیدند که؛ «پاسخ سنگ، سنگ، و پاسخ کلوخ، کلوخ است». اگر انقلاب ۵۷ به دست این تازی زاده ها نیفتاده بود، یک رژیم دموکراسی در ایران برقرار می شد و کلیه بستگان خاندان شما و خدمتگزاران پیشین می توانستند آزادانه در ایران بمانند، و حتی فعالیت های سیاسی کنند. چنانکه پس از پاشیده شدن دودمان قاجاریه، افرادی از آن خاندان، در ایران منشاء خدمات و کارهای سیاسی یا اجتماعی بودند. نمونه آنها را می توان دکترعلی امینی، و دکتر محمد مصدق را نام برد.

اما، این رژیم به کسی رحم نکرده است. تا کنون چندبار پاسداران و یا افراد در دولت را یا با هواپیما سرنگون کردند، و یا در انفجار و تصادف از میان بردند. صادق قطب زاده که چشم راست خمینی بود و به کمک بنی صدر آن پیرمرد خون آشام را در پوششی انسانی به ایرانیان عرضه کردند، همین که دریافتند مخالف خمینی است بی درنگ او را اعدام کردند. افسران پادگان نوژه هم بدون آن که جرمی مرتکب شده باشند، با سبعیت و بی رحمی از پای درآوردند. این یک قصاص پیش از جنایت بود. حال، چگونه شما به دنبال آزادی دشمنان میهنید؟، در حالی که نمی دانید آنان چه نقشه ای را با رژیم طرح ریزی کرده اند، و اکنون کجا هستند؟!.

سردار حسین علایی یک کار میهنی انجام داد و در نامه خود عواقب وخیم رژیم آخوندی که می تواند به مراتب بدتر از سال ۵۷ باشد، یاد آور شد. ولی هب زودی با اعتراض چن مزدور خودفروش سپاه جا زد و به ماله کشی پرداخت. نمی دانم شجاعت این پاسداران کجا رفته؟ چرا آنقدر خودفروش و نوکر صفت شده اند؟!.

چاپ نامه سردارحسین علایی، بنیانگذار نیروی دریایی سپاه پاسداران، در روزنامه اطلاعات در تاریخ ۱۹ دیماه ۱۳۹۰، که یک انتقاد سازنده به رهبر خودکامه و خیره سر کشورمان، و حمایت و پشتیبانی شماری دیگر از فرماندهان سپاه مانند   سردار غلامعلی رجایی را به دنبال داشت، یک بارقه امید در دلها به وجود می آورد و آن این که گروهی از رهبران پاسدار و ارتشی که خود را به علی خامنه ای نفروخته، و نوکری او را نپذیرفته اند، می توانند قهرمانان و ناجی کشورمان از دست آخوندهای جنایت کار و بسیجی های وطن فروش باشند.

ما هرگز نمی توانیم روی همه فرزندان ارتش و پاسداران خط بکشیم و همگی آنها را خائن به ملت و مملکت بدانیم. انسان ها با یکدیگر متفاوتند، و اندیشه و برداشت گوناگونی دارند. در دوران آغازین انقلاب، عده ای از فرزندان پاک و میهن دوست ارتش در پادگان نوژه تصمیم به کودتا و سرنگونی رژیم جنایتکار گرفتند. اما از آن جا که خائنین و مزدوران کشورمان، همیشه موجب شکست و به گمراهی کشاندن کشور و ملت بوده اند، اینبار نیز با لو دادن این جان نثاران ارتش موجب ناکامی و شکست نقشه کودتا شدند. به هرحال، یاد و خاطره آن گرامیان و فداکاران در قلب تاریخ و سینه های مردم کشورمان باقی خواهد ماند.

بی تردید تاریخ آینده ایران، سپاه پاسداران را در زمره خیانت کاران و وطن فروشانی می نامد که به جای همت و کوشش در راه مردم و ترقی و تعالی میهنمان، خود را مزدور آخوند جنایت کار ۵ تومانی مشهدی و چند طویله آخوند زنباره و شکمباره دیگر نمودند که هیچکدام هویت و فرهنگ ایرانی ندارند.

دیری نخواهد پایید که در فردای آزادی ایران، فرزندان و خانواده های این پاسداران و ارتشی مورد ملامت و سرزنش ملت ایران قرار خواهند گرفت، و هرگونه آزادی و تماس با اجتماع از آنان سلب خواهد شد. خود آنان نیز چنانچه تا آن زمان زنده بمانند، باید در یک دادگاه مردمی، مانند دادگاه نورنبرگ پس از جنگ جهانی دوم، پاسخگوی جنایت ها و خیانت های خود باشند.

سپاه پاسداران تاکنون نقش بزرگی در چپاول، غارتگری، تخریب و ویرانی کشور داشته است .تصرف عدوانی کارخانه جات، زمین ها، تجاوز به جنگلبانی، کشتیرانی، در دست گرفتن شیلات، صادرات و واردات ایران، با ورود اشیاء بنجل و سطح پایین از چین و ترکیه و مانند آن موجب ورشکستگی کارخانه ها و کارگاههای صنعتی کشور، و بیکار شدن کارگران و متخصصین، و فقر و تهیدستی خانواده ها شده است.

آیا شما تفاوتی در این گروه دسته جمعی، با رژه سربازان نازی و همراهی با هیتلر می بینید؟. سپاهیان که انتظار می رفت فرزندان خلف ایران و در راه مردم و میهن باشند، به مزدوری و نوکری یک آخوند ۵ تومانی مشهدی قناعت کردند. زهی باعث تأسف و اندوه بر این خردباختگی و خود فروختگی.

خیانت دیگر سپاه، همراهی و پاسداری از آخوندهای غارتگر و جنایت کار بوده، که کارشان همردیف و همگام حزب نازی آلمان در نگهداری و پشتیبانی هیتلر بوده است. به گفته دیگر، سپاه، رژیم کشتارگر آخوندی را تاکنون سرپا نگه داشته، و شاخه قدس آن کارهای تروریستی و جنایت هایی در سطح بین المللی انجام داده، که باید در فردای آزادی ایران پاسخگو باشند.

همان گونه که هیتلر حزب نازی را به رشد و ترقی رسانید تا به سر کوبی مردم آزادیخواه پرداخته، و محافظ و پشتیبان خودش باشند. آیت الله بهشتی نیز پس از سالیانی ماندن در آلمان، در بازگشت خود، خمینی را وادار به بنیان گذاری سپاه پاسداران کرد. سپاهی که کمترین هویت مردمی و ایرانی ندارد، و دربست نوکر دست به سینه و مزدور روضه خوان مشهدی است. البته در کنار دزدی های بی حد و حصر چند گله آخوند، همان گونه که گفته شد، سپاه نیز چوب حراجی بر روی میهنمان زده، و به غارتگری و چپاول و تخریب کامل آثار تاریخی و بناهای ایران پرداخته است. پس از جنگ جهانی دوم و شکست آلمان، حزب نازی مورد کینه و نفرت تک تک مردم قرار گرفت، و سران آن در دادگاه نورنبرگ محکوم به زندان، و یا اعدام شدند.

این سمبل و نشان سپاه پاسداران است. نخست آن که تفنگ علامت خشونت و بی منطقی است. همیشه افراد بی منطق و متجاوز به جای بحث و گفتگو، هفت تیر می کشند. البته دفاع در هرشرایطی لازمست ولی نشان تفنگ بوی جنگ و آشتی ناپدیری می دهد تا صلح . دیگر این که، نوشته عربی خواست ملت ایرانی نیست. این هم نشان بردگی و نوکری تازیان است. مردم ایران با این رفتارهای ضد ملی مخالفند.

بنابر این، سرنوشت بهتر از حزب نازی برای رهبران سپاه پیش بینی نمی شود. هم اکنون سپاهی به عنوان مزدور رژیم، و کلاهبردار و دزد ملت در مغز و اندیشه مردم است. مردم به فردای انتقام گرفتن از سپاهیان می اندیشند. مردم ایران در اندیشه دادگاهی مانند نورنبرک می باشند تا سپاهیان و ارتشی های خود فروخته و آخوندهای جنایتکار را در آن محاکمه کنند.

نامه حسین علایی و ماله کشی بعدی او، و اظهار نظر شماری از رهبران سپاهی که دوره کنونی قابل مقایسه با دوران گذشته نیست، در گذشته آزادی نبوده و شاه مرتکب جنایت شده، باید گفت این نهایت بی شرافتی و پستی جانوری مانند هر سپاهی است که چنین دروغ شاخ داری را بگوید. در دوران سلطنت محمد رضا شاه، گرچه شاه خودش دیکتاتور بود، و آن دیکتاتوری تنها در او، و آنهم امور سیاسی وجود داشت، و در همه امور دیگر آزادی و دموکراسی بود.

در گذشته مانند زمان کنونی دیکتاتوری وجود نداشت. میزان کشتار و اعدام هم ناچیز بود. این رژیم روی چنگیز و تیمور را سپید کرده. اسکندر هم که فاتح جنگ در ایران بود، ۱۰٪ این رژیم جنایت نکرد. در حقیقت ما با یک جنایت کار و یا یک فاشیست، و یا یک زورگو روبرو نیستیم. هر آخوند فکسنی زوار دررفته، یا هرسرباز امام زمان، هر مأمور گشت، هر پلیس دون پایه در کلانتری ویا هرمزدور خامنه ای و جیره خواران مجتبی خامنه ای، جنایتکار، زورگو و متجاوزند. تاریخ آینده ایران نشان خواهد داد که جنایت و زورگویی این رژیم با همه جنایت های تازیان ۱۴۰۰ سال پیش برابری می کند و کم و کسری ندارد.

اینجاست که به آن تعداد از سپاهیان و ارتشی هایی که خود را به رژیم نفروخته اند، و یا از رژیم برگشتند و می خواهند به مام میهن ملحق شوند، توصیه می گردد که مانند سردار علایی و عده ای دیگر که شجاعانه راه وی را مورد تأیید قرار دادند، برای یک بار هم که شده در عمر خود شرافت و انسانیت داشته باشند و با اقدام خود رژیم جهل و جنایت را که لکه ننگی در تاریخ کشورمان است، از میان بردارند، و قهرمانان ملت و فرزندان پاک این آب و خاک به شمار آیند.

هزار و چهارصد سال پیش، تازیان خون آشام با شمشیرهای بران خود به ایران حمله کرده و  پس از رسیدن به تیسفون پایتخت بزرگ شاهان ساسانی نخست به زنان بیشماری تجاورز کردند، شهر بزرگ و کاخ پادشاهی را غارت و ویران کردند. تمامی زنان و مردان دلاوری را که از مسلمان شدن سر باز زدند، از دم تیغ گذراندند و هزاران هزار زن و دختر و پسر و مرد با شرف و آبرو دار ایرانی را به  کنیزی و بردگی کشانده، وحشیانه، و سپس  در بازار برده فروشی مدینه که محمد ابن عبدالله به آن رونق داده بود؛ فروختند. آنان کتابخانه های بزرگ را با تمامی کتاب های داخل آن به آتش کشیدند. در جایی آمده است که آب حمام های هرات، تا شش ماه از طریق سوختن کتاب هایی که مشاهیر ایرانی نگاشته بودند، گرم میشده است. آن بیابان گردان بی تمدن تمامی هستی و نیستی و دارایی ایران و ایرانیان را به غارت بردند.

برای مثال، دکتر عبدالحسین زرین کوب در  کتاب با ارزش دو قرن سکوت (بر روی عنوان کتاب یا همان دو قرن سکوت کلیک کنید تا بتوانید کتاب را دانلود کنید) در باب حمله اعراب و میزان نادانی و کم فهمی اشان اینگونه می نویسد: ” اعراب با ورود به کسری و غنایم آن شروع به غارت کردند؛ گویند فرق بین نمک و کافور راهم نمی دانستند، حتی بعضی فکر میکردند که نقره از طلا با ارزش تر است. گفته اند عربی یاقوتی به هزار دینار فروخت، گفتند چرا ارزان فروختی؟ گفت از هزار بیشتر اگر میدانستم همان می گفتم.

نقاشی چگونگی مسلمان شدن ایرانیان را به روشنی بیان می کند، اعراب بیابانگرد شهرها را به آتش کشیدند و غارت کردند و زنان را به کنیزی و بردگی مجبور ساختند و بدان ها تجاوز کردند. این است آغوش باز ایرانیان در مقابل اسلام که آخوندهای بی سواد مدام از آن دم می زنند.

یا فرش بهارستان را به دلیل بزرگی، تکه تکه کردند، و هرتکه را سوار بر شتری به مدینه فرستادند و در آخر  د ر بین سران قوم تقسیم کردند. گویند قسمتی را بیست هزار دینار فروختند. گویند اعراب به عمر نامه نوشتند که با کتاب های کتابخانه ها چه کنیم؟. عمر گفت: آن ها را به آب افکنید که اگر آنچه در آن کتابها هست سبب راهنمایی است خداوند برای ما قرآن فرستاده است که از آنها راه نماینده تر است و اگر در آن کتاب ها جز مایه گمراهی نیست ،خداوند ما را از شر آنها در امان داشته است. از این سبب کتاب ها در آب یا اتش افکندند.(ابن خلدون )

در مقاله های پیشین چگونگی حمله تازیان و گوشه ای از جنایات بیشماری که به دست ایشان رخ داده است، به تفضیل شرح داده شده و نیازی به تکرار نیست؛ پرسش این است که این باج دادن به اعراب و گنبد و بارگاه ساختن برای نطفه های لق آنان که در سراسر ایران پراکنده اند و هم چنین هزینه کردن پولی که با آن سختی در ایران به دست می آید برای سفر به مکه و مدینه و مشهد و گداخانه های دیگر تا به کی ادامه خواهد داشت؟.

پس از هزار و چهارصد سال بردگی و نوکری ایرانیان برای تازیان پاپتی و بی تمدن، امروز در دنیای تکنولوژی و علم و خردگرایی، هنوز نیز ایرانیان اسیر چنگال خرافات اعراب و مسافر قبرستان های نکبت بار تازیان هستند؛ ایرانیان زندگی اجتماعی و زنده بودن و جریان داشتن زندگی و لازمه حرکت رو به جلو، تلاش و پیشرفت را فراموش کرده و تنها چیزی که می دانند و می پرستند و بدان علاقه دارند، قبر است! آن هم قبر اعرابی که کمر به خون پدران و مادران و اجداد ایرانیان بسته بودند،

می توان گفت رابطه قبرستان با ایرانیان، چون رابطه ماهی با آب است و همانگونه که ماهی بدون آب خفه شده و می میرد، ایرانی فرهنگ باخته و بی خرد نیز، اگر سالی یکی-دو بار قبر گدای سامرا و یا حسن و اصغر و علی را نبیند، نابود گشته و پایه های زندمانی خفت بارش ویران می گردد.

حال هر کس هم دهان می گشاید و این عمل پست و نکبت بار، این سرطان قبر پرستی که حتی بی اخلاق ترین جانوارن راضی به انجامش نیستند را نقد می کند؛ به سرعت ذهن های بسته و مغزهای خشک شان، فرمان به باز شدن دهان های گشادان می دهد و داد و فریاد راه می اندازند که به عقاید ما توهین نکنید.

پاسخ نگارنده به آنان اینست که: ای برادر، خواهر، پدر جان، مادر، هم میهن نازنین، ای شیعه دوازده امامی، ای قبر پرست خوار و ذلیل شده! این دین و مسلک نکبت بار و اعمال مشمئز کننده و از رده خارج توست که به انسانیت و شعور بشر توهین می کند! دور و برت را نگاه کن، در دو هزار سال پیش زندگی نمی کنی؛ امروز زمان خردگرایی و سبک-سنگین کردن فرضیه های علمی و گفتگوهای در چهارچوب اخلاق و منطق است؛ کنار بگذار این قبر پرستی سخیفت را، به خودت بیا، به ماهیت راستینت بازگرد.!

فرتور نشان دهنده یک جنایت و کودک آزاری است.! این مسلمانان و شیعیان بروند اینقدر گریه کنند تا جملگی کور شوند، برای کسی پشیزی ارزش ندارد، اما گناه این نوزاد چیست؟ اصلن این نوزاد می داند و یا می فهمد که علی اصغر کیست؟ چرا نوزاد را وادار به اشک ریختن برای عربی می کنید که وی حتی او را نمی شناسد!

با یک حساب سرانگشتی بوسیله پولی که ایرانیان سالانه به عربستان (دشمن خونی ایران و ایرانی) تقدیم می کنند می توان تعداد ۱۷۰.۰۰۰ مسکن روستائی احداث کرد و یا میتوان ۷۱۴.۲۸۶ فرصت شغلی کشاورزی یا ۲۰۰.۰۰۰ فرصت شغلی صنعتی برای جوانان ایجاد کرد و یا امکان ساخت ۱۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰ متر مربع ساختمان مدرسه و ورزشی در کشور وجود خواهد داشت. و یا میتوان با کنار گذاشتن پول حجاج برای دو سال، یک پالایشگاه سوپر مدرن با ظرفیت ۷۵.۰۰۰ بشکه احداث کرد و یا با پول پنج سال حجاج میتوان ایران را به صادر کننده بنزین مبدل ساخت و دیگر برای واردات بنزین محتاج اعراب نبود.

چرا یک ایرانی باید سرمایه میهنش را خرج دیدن بت خانه ای کند که دستور کشتن، غارت کردن، تجاوز و چپاول سرزمینش از همان بت خانه صادر شده است؟. و چرا نباید یک ایرانی به جای هدر دادن پول در سرزمین تازیان، همان پول را برای بهبود اوضاع و آبادانی مملکتش به خاطر ساختن فردایی بهتر برای نسل های آینده کشورش خرج کند؟. آیا زمان آن فرا نرسیده که به باج دادن به اعراب و شکم تازیان را پر تر و گردن هایشان را کلفت تر کردن پایان دهیم؟.

به راستی این فرتور مایه ننگ و سر افکندگی است، یک ایرانی پس از ریختن پول در حلقوم تازیان و به دست و پا و تعظیم کردن افتادن به الله اعراب، به ایران بازگشته است و خانواده اش گل بر گردن اش انداخته اند، گویی در المپیاد فیزیک برای میهن مقام آورده است.!! آیا این فرتور نکبت بار نیست؟

آیا این پول هایی که ایرانیان خرج سفر به کربلا و مکه و دیگر قبرستان های عالم تازیان می کنند و یا خرج هایی که برای نذری دادن و کشتن وحشیانه گوسفندان در کوچه ها و خیابان ها می تراشند، نمی تواند هزینه نگهداری از میلیون ها کودک بی سرپرست ایرانی را پوشش دهد؟. چه زمانی نوبت به اندیشیدن به وضعیت اسفناک این همه کودکان خیابانی و زنان بی سر پناه و کارتن خوابان و آوارگان ایرانی و دست ایشان را گرفتن می رسد؟

تا کی مام میهن باید شاهد این باشد که سرمایه ی ایرانیان را برای قبرستان های اعراب و یا برای این امامان و تخم و ترکه شان  و یا برای لبنان و حزب الله و فلسطین خرج می شود و ملت ایران گوسفندوار سکوت اختیار کرده اند؟.

آیا تا به حال در گوشه و کنار هر خیابانی از کشور اسلام زده مان، کودکانی را که برای فروش یک شاخه گل یا یک بسته آدامس بال بال می زنند را ندیده ایم و طعم تلخ زندگی های غمبارشان را از دور نچشیده ایم؟. آیا مردان و زنانی را که از سر ناچاری و از فرط درماندگی، با نا امیدی تمام اسپند دود می کنند و شیشه ی ماشین ها را دستمال می کشند را ندیده ایم و اندیشیدن به سیاه بختی ایشان درد بر دلمان ننشانده است؟.

آیا آن خردباختگانی که پول خرج این حرم ها و ضریح ها می کنند، برای ثانیه هم که شده به هم میهنان زنده و تحت فشار و بینوای خود نیز می اندیشند و در نمی یابند که آن عربی که صد ها سال از مرگش می گذرد به پول و سرمایه نیاز ندارد و این مردمان زنده و بیچاره ایران هستند که به کمک و پول و کار و زندگی های انسانی احتیاج دارند؟.

به هر روی باید نشست و کمی اندیشید و حساب-کتاب کرد و دریافت که آخر این چه بدهی مرگباری است که پس از هزار و چهارصد سال باج دادن به هر عرب بی سر و پایی هنوز ادامه دارد و هم اکنون نیز تازیان و رهبران دینی مسلمانان بر گرده ملت ایران سوارند و ایرانیان هنوز نیز برده حلقه به گوش تازیان می باشند؛ آیا این امر مایه خجالت و سر افکندگی نیست؟.

موج ماله کشی ها و دروغ گویی ها و دست به سر کردن مردمان، سه دهه است که در سراسر مملکت امام زمان، با قدرت هر چه تمام تر هستی و نیستی مردم ایران زمین را خُرد و نابود کرده و این ویرانگری همچنان نیز ادامه دارد. یادواره مشهور پارسی می گوید: “سالی که نکوست از بهارش پیداست” ؛ حال انقلابی که با وعده دروغین آب و برق و اتوبوس مجانی در بهشت زهرا، دو دستی تقدیم خمینی و اطرافیان شارلاتانش چون ابوالحسن خان بنی صدر قرار گرفت؛ فرجامی بهتر و خوشایند تر از وضعیت غمبار زندگی مردمان ایران زمین در زمان حال، نخواهد داشت.

اکنون نیز تمامی مسئولین رژیم، از سید علی خامنه ای گرفته تا آخوندک های بی سواد و دزد و فرومایه محله ها، همگی سعی در ماله کشی بر روی حقیقت ور شکستگی حکومت امام زمان و دروغگویی در رابطه با بی اثری تحریم ها بر شرایط زندگی مردم ایران دارند. به گزارش خبرگزاری مهر؛ محمود احمدی نژاد گفت: تغییرات اخیر در بازار سکه و ارز کاملا کاذب است و عده ای سعی دارند با روندی که به وجود آمده سود ببرند.

آیا به راستی مردم ایران چون گوسفندان معروف کتاب قلعه حیوانات جرج اورول عمل نمی کنند؟. چرا همواره آنان بدون داشتن آگاهی چشم ها را بسته، دهان را گشوده، و از کسانی پیروی می کنند که دشمن خونی اشان هستند؟. تا کی قشر روشنفکر باید چوب ندانم کاری های افراد گوسفند صفت را بخورد؟.

وی تصریح کرد: اگر مردم ارز بخواهند بانک مرکزی می تواند به راحتی ارز مورد نیاز مسافرت، تجارت و بقیه امور را در اختیار مردم بگذارد زیرا ذخیره کافی ارزی در کشور وجود دارد. رئیس جمهور ادامه داد: هم اکنون ۹۰ میلیارد دلار ذخیره ارزی از محل فروش نفت داریم و ۳۲ میلیارد دلار نیز از صادرات غیر نفتی نصیب کشور می شود و در مجموع ۱۳۵ میلیارد دلار صادرات داشتیم و در مقابل در ۹ ماه گذشته ۴۴ میلیارد دلار واردات داشتیم که احتمالا تاپایان سال به ۶۰ میلیارد دلار می رسد.

احمدی نژاد افزود: این آشفتگیهای اخیر در بازار ارز و سکه کار عده ای دلال است که از خلاء های قانونی استفاده کرده اند و برخی اشتباهاتی که صورت گرفته است در این امر تاثیر گذاشته است از جمله اینکه ارز برای سرمایه گذاری در اختیار برخی افراد قرار گرفته اما آنها بجای سرمایه گذاری و واردات کالا آنها را در جیب گذاشته اند و در بازار اخلال کرده اند.

وی ادامه داد: این امر نتیجه بی اخلاقی است درحالی که سکه براساس قیمت جهانی قیمتی معادل ۵۰۰ تا ۶۰۰ تومان دارد عده ای آماده اند سکه ها را احتکار کرده اند و الان با افزایش قیمت دارند سود می برند اما در این اوضاع ندیدم کسی یا دستگاهی این مسئله را پیگیری کنند و فقط می گویند دولت دلالها را جمع کند.

وی با بیان اینکه هیچ مشکلی در اقتصاد کشور وجود ندارد گفت: چه کسی گفته اقتصاد ما وابسته به ارز است ما هم اکنون با تمام این بد اخلاقی ها هیچ مشکلی در اقتصاد نداریم و کار را حتی یک ساعت هم تعطیل نکرده ایم. رئیس جمهور با اشاره به بد اخلاقی در بازار سکه و ارز گفت: این کارها نه شرط اصولگرایی است، نه اصلاح طلبی و نه شرط ایرانی بودن. وی با اشاره به اینکه مشکل اخیر مقطعی است و به زودی همه چیز به حالت عادی باز خواهد گشت.

حال باید از آقای احمدی نژاد پرسید که مرد ناحسابی، تو ملت ایران را ابله فرض کرده ای؟. سه دهه است که شما و دار و دسته خط امامی و حزب اللهی تان بر گُرده مردم سوار شده و خیال پیاده شدن ندارید که هیچ، از بام تا شام یکسره دروغ به خورد مردم داده و شهروندان خود را گول زده و فریب می دهید. در گوشه به گوشه ایران زمین گرانی و تورم کمر خانواده ها را شکسته و ظلم و ستم و بی عدالتی بیداد می کند.

کارگران و خانواده های بینوایشان شب، سر گرسنه روی بالشت می گذارند و پدران و مادران چوب حراج به کلیه های شان زده اند، دختران و بانوان بینوای ایرانی، از سر ناچاری و نداری و گرفتاری، رو به خود فروشی و فحشا آورده اند و هر دقیقه بنیان ده ها خانواده، در آتش فقر و جهالت و نا برابری که شما و دوستان بسیجی و پاسدار تان به راه انداخته اید، می سوزد و نابود می گردد.

هر ساله میلیون ها نفر از کودکان و نوجوانان و جوانان ایرانی، به دلیل فقر مادی یا از رفتن به مدرسه و کلاس های درس باز می مانند و یا ترک تحصیل کرده و وارد بازار کار گل و آدامس فروشی می شوند؛ آمار دزدی و زورگیری و قتل و آدم ربایی ثانیه به ثانیه بالا رفته و دیگر هیچ شهروندی، از طبقه مردم عادی، از کمترین سطح امنیت اجتماعی برخوردار نیست؛ این جنایات و ستم ها، بلایی است که شما و رهبر چلاق و اسلام ناب محمدی تان بر سر مردم ایران زمین آورده اید.

فرتور کودکی را که در حال کار کردن، از فرط خستگی به خواب رفته است نشان می دهد، تعداد این کودکان بیشمار است و هر روز نیز صدها تن بدان ها اضافه می شوند، فقر و نداری بسیاری از خانواده های فقیر را وادار به فروختن کودکان می کند. این نوعی برده داری اسلامی است. اینجا مملکت امام زمان است.!

بیماران ایرانی، از نوزاد و خردسال گرفته تا افراد پیر و پا به سن گذاشته، به دلیل گرانی داروها و مخارج سنگین بیمارستان ها و عدم پوشش بیمه های اجتماعی، از رفتن به بیمارستان ها و درمان خویش وا می مانند و در بستر بیماری می میرند؛ آقای احمدی نژاد این خون ها تمامن بر دستان آلوده به جنایت تو و رهبرانت ریخته شده و شما مسئول جان میلیون ها ایرانی هستید که در در فقر و بیچارگی و درماندگی شان جان می دهند.!

این روزها و با تحریم نفت ایران، قیمت مواد خوراکی پایه و معمولی روزانه بالا می رود و دیگر قشر عظیمی از مردم توانایی خوردن بسیاری از غذاها را نداشته و حتی از عهده خرج یک اُملت ساده برای شش نفر بر نمی آیند و افرادی که سرپرست یک یا چند خانواده اند، جملگی شرمنده اعضای خانواده خویش شده و مرگ را بدین زندگی نکبت بار ترجیح می دهند؛ شما می گویی تحریم بر ما اثری ندارد؟

فرتور نشان می دهد، قیمت شیر تولید شده در یکی از کارخانه های ایران، در فاصله سه روز، از ۱۰۵۰ تومان به ۱۲۰۰ تومان افزایش یافته است. با این حال دولت احمدی نژاد افزایش تورم و گرانی بی سابقه را تکذیب می کند. زهی بی شرمی! زهی بی حیایی!

باید پرسید منظور شما از “ما” چه کسانی هستند؟ آخوند های دزد، بسیجیان و پاسداران مزدور و حزب اللهی های خودفروخته که از گلوی مردم بریده اید و سرمایه ملت را به جیب ایشان میریزید؟، و یا “ما” به معنی قشر عظیم ملت ایران که در فقر و نداری و درماندگی دست و پا زده و به دریوزگی و گدایی افتاده اند؟. بی شک منظور شما از کلمه “ما” همان گروه دزد و فریبکار و جنایتکار نخست است که هم پیاله تان هستند و همراه یکدیگر، جرعه جرعه، خون مردم بیچاره را می نوشید.

هم میهن بوی قحطی می آید، بوی جنگ و باروت و موشک باران؛ بوی برادر کشی به خاطر یک تکه نان خشک، بوی تجاوز و دزدی و آدم ربایی بیش از پیش؛ برخیز ایرانی، غیرتت کجا رفته است؟. دستت را بر روی زانوانت بگذار و بایست و چشم و گوش هایت را باز کن؛ بوی نابودی میهن و دار و ندار و خانواده ات می آید، باز هم می خواهی سکوت کنی؟.

گیریم که بیست سال دیگر هم در قحطی و بیچارگی همچون مردم زیمبابوه زندگی کردی؛ آخرش که چه؟. آیا شرمنده خود و خانواده و مام میهن نخواهی بود که نشستی و سکوت کردی و سوختن وطن به دست بیگانگان را تماشا کردی؟. باید سراغ بقالی ها و عطاری ها را گرفت و پرسید که عالی جنابان آیا مقداری شرف و غیرت و جوانمردی و میهن دوستی در بساطتان پیدا می شود؟. اگر آری، مثقالی چند؟.