وظیفه جوانان خردمند ایرانی است که نیرنگ ها و دروغ های آخوند را بَرمَلا ساخته و چهره زشت واقعی آخوند و بسیجی را که یکی با کلام و دیگری به زور چماق در تلاش است تا جهل و خرافات را در این مملکت زنده نگهدارد تا اربابان عمامه به سرشان هر چه بیشتر بدزدند و غارت کنند، به مردمان در بند ایران زمین نشان دهند.
دسامبر ۲۵، زاد روز مسیح و در حقیقت زاد روز میترا خدای مهر ایرانیان است. این رسم با شکوه را رومیان از ایرانیان فرا گرفته و در اروپا پخش نمودند. عیسی مظهر محبت و گذشت بود ولی کشیشان با سوء استفاده به کشتار مردم پرداختند. در حالی که محمدابن عبدالله برخلاف مسیح، خود مظهر جنایت و غارتگری و تجاوزبود.
علی در نهج البلاغه می گوید: «...آنگاه که کودک بودم، پیامبر مرا در کنار خود نهاد و بر سینۀ خویشم جا داد، و مرا در بستر خود می خوابانید چنانکه تنم را به تن خویش می سود [می مالید] و بوی خوش خود را به من می بویانید...» (نهج البلاغه ، ترجمه دکتر جعفر شهیدی ، خطبه ۱۹۲، ص ۲۲۲)
بسی جای اندوه و نگرانی است که ملت دیرینه پای این سرزمین، آداب، رسوم، و آیین نیاکان خود را که در بر گیرنده شادی، همبستگی، امید، پایداری، میهن پرستی، و کرامت انسانی است به باد فراموشی سپرده، و هنوز پس از ۱۴ سده ظلم و ستم تازیان، جشن نماهایی از آنان را گرامی می دارد و به عزای مردگان آنان می نشیند!.
هرگاه که محمد عرصه را بر خودش تنگ می دید و می پنداشت که در آن تصمیم یارانش او را همراهی نخواهند کرد، پای جبرئیل را به میان می کشید و سخن از دهان او می گفت. محمد برای زنبارگی خود نیز آیه هایی می آفرید که جبرئیل برای او آورده است.
اگر کوروش بزرگ را پیشوای خود می دانید و به داشتن او افتخار می کنید و برای باز پس گرفتن سرزمینش از چنگال این راهزنان و دزدان تازی در تکاپو هستید و اسلام و عرب و مسلمین را دشمن فرهنگ، تاریخ، هویت و شرف ایرانیان می شمارید پس شما ایرانی هستید و در غیر این صورت تازی هستید و باید به عربستان بازگردید.
بازهم دستور اسلام راستین از دهان آخوند شنیده شد، و یوسف نادرخانی یکی دیگر از فرزندان سرزمین امان را به دلیل جدایی از اسلام سیاسی، به مرگ محکوم نمود. در گذشته نیز کشیش های زیادی چون مهدی دیباج، حسین سودمند، بهمن دهقانی، هایک هوسپیان، و شماری دیگر به دستور اسلام ناب محمدی به خاک و خون کشیده شدند.
مدرسه ها بازشد، و باردگر شستشوی مغزی و خردزدایی رژیم آغاز گشت. در گذشته مسجدها مراکز تحمیر و خرسازی بودند، اکنون مدارس نیز بدانان پیوستند. دلیل آموزش مسائل دینی، و خواندن نماز، قرآن، و دعاها، نیاز و خواسته پروردگار نیست بلکه باید آخوند فراموش نشود تا بتواند همچنان سربار و مفتخور جامعه بماند.
