چهار سال از جنبش آزادیخواهی مردم ایران با نام "جنبش سبز" می گذرد. این جنبش بسیار زیبا می توانست نقطه عطفی در تاریخ ایران باشد، ولی شوربختانه که دستمال به دستان و جان نثاران رژیم یعنی اصلاح طلبان با به بیراهه کشاندن مردم، آب سردی بر آتش طغیان و خشم مردم ریختند و جنبش را در نطفه خفه کردند.
ما ملت ایران، به هیچ وجه حافظه تاریخی نداریم. هر تراژدی که امروز برایمان رخ دهد، بدون شک چندین سال دیگر دوباره به وقوع خواهد پیوست و زندگانی جملگی ما را تحت تأثیر قرار خواهد داد. خاتمی با شرکت در انتخابات مجلس چهره ضد مردمی اش را بار دیگر نشان داد. آیا ملت ایران خیانت وی را به خاطر خواهند سپرد؟
گویا رژیم با دستگیری های گذشته کار خود را پایان نیافته می بیند، زیرا باردیگر وظیفه راهپیمایی با سکوت در روز ۲۵ بهمن را بر عهده جنبش سبز واگذار نموده است. آخر رژیم علاقمند آنست تا همه جوانان و سرکردگانی که هنوز هم می توانند نفس بکشند، شناسایی، و دستگیر کرده تحت شکنجه و آزار و اذیت قرار دهد.
کشتار ۶۷ در زندان ها به دلایل زیر بود: ۱- وجود تعداد فراوان زندانی سیاسی در زندان ها. ۲- ترس از بازدید نمایندگان جهانی حقوق بشر از زندان ها. ۳- اعتراضات آیت الله منتظری ۴- ترس از تکرار حمله ای مانند«فروغ جاویدان مجاهدین. ۵- گرانی مقامات عالی حکومتی از مرگ خمینی و وجود لشگر عظیم اسیران و زندانیان.
دورانی خمینی بس جنایت بار تر از دوران کنونی بود. ستایش جنبش سبز از دوران طلایی خمینی، چندش آور، و دشنام به ملت ایران است.
آقای میرحسین موسوی؛ بیا و بی خیال خط امام و اسلام شو، بیا و برای یک بار، یک حرکت به نفع مردم و کشورت انجام بده.
به مثلث بور(بنی صدر، ولیعهد، رجوی) و دیگر خوش نشینان برون مرزی سفارش می شود که با گذشته تاریک و ناجور سیاسی خود و بافرصت طلبی، در همایش جوانان ما دخالت نکنند.
مثلث بور(بنی صدر، ولیعهد، رجوی) درپی به غارت بردن انقلاب جوانان، وجایگزینی آن با حکومت اسلامی دیگرند.
