در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۹۱ اوباشان و مزدوران وحشی رژیم در شهر استانبول و در برابر سفارت آذربایجان گرد هم آمده علیه دولت آذربایجان عربده کشیدند، و به دادن شعار «جانم فدای رهبر» پرداختند. آیا می توان تصور کرد که گردهمایی مزدوران و تروریست های اسلامی آنهم در ترکیه، و علیه کشوری دیگر به چه معنی است؟.
سیاست غلط و ضد ایرانی رژیم، موجب از دست رفتن هرچه بیشتر خاک ایران خواهد شد
این خودخواهی است که اجازه دهیم رژیم ادامه حیات دهد، اما حاضر به اتحاد با دیگر دموکراسی خواهان نباشیم!
شکنجه و بی حرمتی نسبت به بانوان بزرگوار کشورمان، از چه فرهنگی سرچشمه می گیرد؛ ایرانی، و یا تازیان؟
ریزگردهای خوزستان از بی کفایتی رژیم در داخل و خارج است
چرا باید به قوانین جهانی تا ایجاد قانونی فراگیرتر و انسانی تر پایبند بود؟سرنوشت کشورهایی که پایبند نیستند چه خواهد بود؟ برای نشان دادن چگونگی قوانین بهتر است به همان قوانین طبیعت مراجعه کنیم. در طبیعت گاهی اوقات برای بقای نسل موجودات از جان خود هم می گذرند؛ قربانی منافع کوتاه مدت برای منافع بلند مدت
ترانه « آی نقی»، به خوانندگی شاهین نجفی به تندی و با شتابی هرچه بیشتر چون باد، در سراسر جهان پخش شد و ایرانیان از خرد و کلان، پیر وجوان، را بر آن داشت تا آن را زمزمه کنند. این ترانه ساده ولی شورانگیز، باردیگر جان ها را به آتش کشید و در دلهای سرد و نا امید هم میهنانمان شادمانی، و امید به وجود آورد.
سیاست گذاری و استراتژی نویسی کلان یک جامعه چون بازی شطرنج است. برنده کسی است که ۱- قوانین را بشناسد. ۲- به قوانین بازی پایبند باشد و در تلاش برای بالاتر بردن موقعیت مهره های خود باشد. ۳- از تک تک مهره های بازی بهترین استفاده را بکند. ۴- حرکت بیشتری در میدان رقابت جهانی ببیند.
آیا مردم ایران جنبه آزاد بودن و آزادانه زندگی کردن را دارند؟ یادمان نرود که هر ملتی، شایسته دولتی است که بر آن حکومت می کند؛ شوم بختانه ملت یعنی اکثریت و اقلیت روشنفکر و فرهیخته همواره به آتش خردباختگان هم میهن شان، سوخته اند.
بی تردید در درازای تاریخ، کشورمان نظیر رژیمی این چنین فرومایه، ضد مردمی، شرور، و نفاق برانگیز را به خود ندیده است. رژیمی که نشانه ای از فرهنگ و تمدن ایران را ندارد، و با آن که آخوندها همواره سربار جامعه بوده و برسر خوان ملت نشسته اند، بازهم بیشرمانه مملکت و همه هستی های آن را در پای تازیان می ریزند.
بسیاری از مردم ایران گمان می کنند که از سایر شهروندان شایسته ترند بنابراین نباید همچون دیگران در صف و یا ترافیک ایستاده و وقت شان را تلف کنند؛ ایشان در ذهن خود با "زرنگ بازی" و در حقیقت با شارلاتان بازی، از هر راهی برای زودتر انجام دادن کارشان استفاده کرده و حقوق دیگر شهروندان برای شان اهمیتی ندارد.
تنها چیزی که کرامت دارد انسانیت انسان است نه باورهای آنها؛ با حکم قتل صادر کردن، شما در حال لِه کردن کرامت انسانی می باشید. تا زمانی که برای باور دیگران هیچ احترامی قائل نیستید، انتظار داشتن به احترام به باورتان یک خودخواهی کوته فکرانه بیش نیست و از منظر منطقی تنها یک مغلطه ی پیش پا افتاده است.
