به راستی باید از خودمان بپرسیم ایرانی که لبریز از فقر، فساد، فحشا، تن فروشی و درماندگی است، به عدالت اجتماعی و آزادی نیاز دارد و یا به ده میلیون مُفت خور که از سر بیکاری، بی استعدادی و نداشتن شعور و هوش کافی برای انجام دادن یک کار سودمند، در خانه نشسته و آیات پوچ و بی معنای قرآن را حفظ کرده اند؟
حتی تبلیغ دین در اسلام و به دست مسلمانان نیز به صورت اجباری صورت می گیرد، ایشان مردم و رهگذرانی که کمترین علافه ای به شناخت اسلام کشتارگر ندارند را مجبور می کنند تا یک جلد قرآن را گرفته، به خانه رفته و مشغول مطالعه شوند. مسلمانان برای تبلیغ دین ضد انسانی شان، به ناچار به دروغ نیز متوسل می شوند.
مردم روستا نیز با وجود محروم بودن از کمترین امکانات برای رشد درست بچه و با اطمینان از اینکه فرزندشان آینده ای سخت و دردناک خواهد داشت؛ دل را به دریا زده، بر الله مدینه توکل کرده و بچه تولید می کنند. جمعیت زیاد و امکانات بسیار بسیار کم، یکی از دلایل عقب ماندگی فکری مردمان روستاهای ایران می باشد.
مهدی خزعلی در مصاحبه اش با پارازیت علنن اعلام کرد که به نظام اسلامی و ولایت فقیه پایبند است؛ او خود را سرباز جان بر کف اسلام و خط خمینی می داند، حال باید از کسانی که می خواهند از وی بُت بسازنند پرسید: آیا خزعلی ولایت مدار کوچکترین گامی در راستای آزادی، سکولاریسم و دموکراسی برداشته و یا خواهد برداشت؟
به گمان نگارنده یکی از بزرگترین معضلات اجتماعی و مشکلات موجود بر سر راه آزادی، دموکراسی و سکولاریسم در ایران، عقب ماندگی فکری و فرهنگ ارتجاعی موجود در روستاهای ایران زمین است. روستاییان کم سواد و ناآگاه که قشر عظیمی از جمعیت ایرانیان را تشکیل می دهند، مانعی بزرگ بر سر رسیدن به آزادی می باشند.
در باب احترام به عقاید می توان ساعت ها بحث کرد و به هیچ نتیجه ای هم نرسید، چرا که ممکن است طرف مقابل شما یک انسان مذهبی بوده و از منطق به دور باشد. هر عقیده و باوری شایسته احترام نیست، همانطور که هر انسانی لایق احترام، و یا هر پدر و مادری شایسته سر تعظیم فرود آوردن و ستایش کردن نمی باشند.
هنوز یک ماه از آغاز سال جدید بیشتر نگذشته و تا کنون سی درصد از کارگران ایران زمین، به دستور آقایان اخراج و از کار، بیکار گشته اند و با سن های بالا، درد های جسمی و فشارهای روانی و عصبی فراوان، خانه نشین و شرمنده روی همسر و بچه های شان شده اند.
خبرگزاری "امارات ۲۴" گزارش داده که عبدالله، سفر احمدی نژاد به ابوموسی را «تجاوزی وقیحانه» به حاکمیت امارات بر سرزمینش و مانعی بر سر راه تلاش های امارات برای یافتن راهکاری مسالمت آمیز برای پایان «اشغال» جزایر توسط ایران دانسته است. آیا به راستی ملت ایران نباید برخاسته و پاسخ این گستاخی را بدهند؟
