سکولاریسم در پرتو عصر روشنگری در اروپا مطرح میشود که تاثیر اصلی را بر جوامع غربی داشته است. سکولاریسم یا از ابتدای به وجود آمدن یک دولت، همچون کشورهایی چون آمریکا و هندوستان صورت می پذیرد و یا بر پایه سکولاریزه شدن دولت همانند کشورهای فرانسه و نپال، نقش پر اهمیت خود را در جامعه ایفا می نماید.
ایران در طی هزاران سال گذشته همواره مورد تهاجم بیگانگان قرار گرفته است. روزی ایرانیان روی اسکندر مقدونی گجستک را دیدند و روزی دیگر تیغ چنگیز را زیر گلوهای خود حس کردند. اما فرهنگ غنی و تمدن والای ایرانیان همواره دشمنان این مرز و بوم را به زانو در آورده و ایشان را دلباخته ایران و ایرانی ساخته است.
برنده واقعی انتخابات مجلس نهم خاتمی , مجمع روحانیون مبارز و سایر خط امامی ها هستند که اعلام کردند بدلیل فضای موجود از کاندیدای خاصی در انتخابات حمایت نمی کنند. اصلاح طلبان بدرستی دریافتند که در صورت شرکت در انتخابات شکستی سنگین تر از انتخابات مجلس چهارم در انتظارشان است.
فیلم جدایی نادر از سیمین شب گذشته توانست جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی را برده و دل میلیون ها ایرانی را در سراسر دنیا شاد گرداند. اما تنها جایزه نبود که مردم ایران را خرسند ساخت و اشک شوق در چشمان شان جاری کرد بلکه سخنان فرهادی بود که دل ایرانیان را لبریز از عشق و شور به میهن و هم وطنان شان گرداند.
هر آنکس که دوازدهم اسفند ماه، پای صندوف های رأی حاضر شده و در خیابان ها حضور پیدا کند و موجب رونق بخشیدن به بازار کساد انتخابات خودفروختگان گردد؛ بی شک در نزد ایرانیان راستین، مقام و جایگاهی چون سلمان فارسی خیانت کار خواهد داشت و از پست ترین و بزدل ترین و بی شرافت ترین مردمان ایران زمین می باشد.
بیش از سه دهه است که ما ایرانیان گرفتار طاعون حکومت اسلامی شده ایم؛ بیش از سه دهه است که خفقان، جهل، خرافات، بی عدالتی و جنایت در سراسر این مُلک گوهر بار بیداد می کند. مردم شریف ایران را در نزد جهانیان به قدری خوار و پست و بی آبرو گشته اند که یک ایرانی از اظهار ایرانی بودنش احساس شرم و خجالت می کند.
دولت انگلیس از حدود ۴۰۰ سال پیش، دخالت، استثمار و استعمار خود را نخست بر روی منطقه خاورمیانه آغاز کرد. دخالت و استثمار کشورما از زمان شاهان صفوی با فرستادن توریست و بازرگان آغاز شد، و در زمان شاه عباس با آمدن دو برادر به نام آنتونی شرلی و رابرت شرلی در سال ۱۵۹۸ میلادی جنبه همکاری نظامی به خود گرفت.
اجتماع فرهنگ باخته و جامعه مردسالار که زن ستیزی قسمت بزرگی از هویتش را تشکیل می دهد، همواره مزاحم بانوان شده و به طور کلی رویای بانوان در رابطه با قدم نهادن در خیابان و آرامش یافتن برای ادامه کار روزانه شان را به کابوسی هولناک تبدیل می کند و بانوان بیشتر اوقات پشیمان و افسرده به خانه باز می گردند.
