یک گروه از هم میهنان وارسته و گرامی ما کردها هستند که بنیان گذار اصلی این سرزمینند. همه ویژگی های درستی، پاکی، راستگویی، شجاعت در آنان دیده می شود. نخستین دودمان پادشاهی در این کشور از سوی کردها پایه گذاری شد و شاهان بزرگی مانند دیااکو، فره فرتیش و هوخشتر تمدن و اجتماعی بودن را به مردم آموختند.
از گوشه و کنار کشور زمزمه نا خشنودی از گرانی روز افزون فرآورده های مورد نیاز مردمی، و بی ارزش شدن ریال شنیده می شود. این زمزمه ها هنگامی بلندتر می شود که آخوندهای فرومایه با احمق و نادان تصور نمودن ملت در، بازهم جسورانه و در کمال بیشرمی از دست آوردهای انقلاب گفتگو می کنند.
در مفاهیم پیشرفته کمونیسم، دولت و مالکیت اقتصاد به دست دولت، به طور کلی از میان رفته اند. تعریفِ درست کمونیسم به دلیل وجود این واقعیت که تمامی نظام های کونیستی به حکومت هایی دیکتاتوری تبدیل شده اند و منابع اقتصادی کشور در دستِ دولت قرار دارد و مردم در فقر به سر می برند، بسیار گیج کننده است.
کشورما از چها ر سده پیش تا کنون مورد تاخت و تاز و سودجویی دولت بریتانیا قرار گرفته است. از دوران صفویه، انگلیسی ها برای دستیابی سیاسی، آشنایی به کارهای هنری و دستی و بالاتر ازهمه راهیابی به هندوستان، به عنوان جهانگرد و خاورشناس در کشورمان نفوذ کردند. نفوذ آنان از دوران قاجاریه پیوسته گسترش یافت.
مجاهدین با همان برداشت و روال کمونیستی در سه دهه پیش برخوردهای خشونت بار و تبلیغات گسترده ای علیه آمریکا و منافع آنان در جهان داشتند. با آن که نخستین بار گروه فدائیان به سفارت آمریکا در تهران یورش بردند، ولی از دید آمریکا مجاهدین نیز با همان برداشت کمونیستی می توانست در آینده مسأله آفرین باشد.
آقای خاتمی! خون های پاک ریخته شده جوانان توسط این حکومت جنایتکار را به چه بهایی فروخته اید؟ واقعاً کسب قدرت برای شما این قدر لذت بخش است که باز هم برای تصاحب آن نقشه می کشید؟ حقیقتاً خون سهراب ها و نداهای این سرزمین برای شما این قدر کم ارزش است؟
روزنامه جوان از کلاهبرداری افراد وابسته به رژیم مانند مهدی هاشمی وعبدالله هاشمی در بیرون بردن ارز به بهانه دانشگاه آزادی در آکسفورد گزارش می دهد. غافل از آن که این گزارش چوب در نجاست فرو بردن است که بیشتر بوی تعفن آن بیرون می آید. زیرا دیگر از غارت گری های آخوند های حاکم بر ایران را برملا می سازد.
فضول محله خواستارِ برقراری یک جمهوری سکولار دموکرات در ایران است؛ بنابراین می توان خط سیاسی فضول محله را جمهوری خواهی و حکومت مردم بر مردم دانست. باور به سکولاریم و اصل جدایی سیاست و نهادهای مذهبی از یکدیگر، از ابتدا مورد توجه گردانندگان فضول محله بوده و همواره نیز بدین پندار، وفادار خواهیم ماند.
